Monday, April 28, 2014

மாயவலை II - பகுதி 2


Share/Bookmark
முந்தைய பகுதிகளைப் படிக்க இங்கே க்ளிக்கவும். ரேவதி அடையாரின் உட்புறத்தில் இருந்த அந்த வீட்டை கண்டுபிடித்துப் போவதற்குள் மணி 8 ஐ தாண்டியிருந்தது. நமக்கு ஃபோன் செய்தது யாராக இருக்கும்? பேரைக் கேட்டும் எதுவும் சொல்லவில்லை. நேரில் பேசிக் கொள்ளலாம் என்று கூறிவிட்டார். அக்காவை இவருக்கு எப்படித் தெரியும்? " என பல கேள்விகள் ரேவதியின் மனதிற்குள் ஓடின. இருப்பினும் இன்னும் 5 நிமிடத்தில் அனைத்துக்கும் பதில் தெரிந்துவிடும் என்ற நம்பிக்கையில் அந்த வீட்டை நெருங்கினாள். அருகருகே வீடுகள் இருந்தாலும் அந்தத் தெருவில் அனைத்துமே தனித் தனி வீடுகள். சற்று வசதியான குடும்பங்கள் வசிக்கும் பகுதி என்பது பார்த்த மாத்திரத்தில் தெரிந்தது. இன்று குளிர் சற்று முன்னதாகவே வேலையைத் தொடங்கியிருந்ததால் வீதியில் ஜன நடமாட்டம் எதுவும் காணப்படவில்லை. வீதியில் நடந்து வந்துகொண்டிருந்த ரேவதி சட்டென நின்றாள் வலப்பக்கம் இருந்த வீட்டின் காம்பவுண்ட் சுவற்றில் பார்வையை வீசினாள். 22/7... இதே வீடுதான். கருப்பு பெயிண்ட் அடித்த காம்பவுண்ட் கேட். கைவைத்து தள்ள திறந்துகொண்டு வழிவிட்டது. போர்டிக்கோவில் நின்றிருந்த கார் பிளாஸ்டிக் கவரில் மூடப்பட்டிருந்தது.

வீட்டு வாசற்படியை அடைய காலிங் பெல் கண்ணுக்குப் பட்டது. இரண்டு முறை விட்டு விட்டு சுவிட்சை அழுத்டினாள். உள்ளே மணி அடிக்கும் சத்தம் நன்றாகக் காதுக்கு கேட்டது. ஒரு நிமிடம்..வீட்டிற்குள்ளிலிருந்து எந்த பதிலும் இல்லை. மறுபடியும் இரண்டுமுறை அழுத்த, பதிலுக்கு உள்ளிருந்து ஒரு சிறு அசைவுகூட இல்லை. சரி கதவை திறந்தே பார்க்கலாம் என அந்த பெரிய ஒற்றைக் கதவின் கைப்பிடியை கீழே அழுத்தி திறக்க முயற்சித்தாள். ம்ஹூம்... கதவு தாழிடப்பட்டிருக்கிறது. ஒரு வேளை வெளியில் சென்றிருக்கலாம். கொஞ்ச நேரம் காத்திருக்கலாம் என முடிவு செய்தாள். கடும் மன உழைச்சல், காலையிலிருந்து ஓய்வில்லாத அலைச்சல், அசதி... கால்கள் கடுக்க வேறு வழியில்லாமல் வீட்டு வாசற்படியிலேயே உட்கார்ந்தாள்.  காலையிலிருந்து நடந்தவையெல்லாம்  கண்முன்னே ஓடியது ரேவதிக்கு. எதிர்காலம் என்னாகும் என்பது பெரிய கேள்விக்குறியாகத் தெரிந்தது.

அடுத்த 5 நிமிடங்கள் அப்படியே கழிய இன்னும் யாரும் வந்தபாடில்லை. சரி ஃபோன் செய்து பார்த்தால் என்ன? இது ஏன் நமக்கு முன்னாலேயே தோண்றவில்லை என ஹேண்ட் பேக்கிலிருந்த மொபைலை எடுத்து அந்த நம்பருக்கு டயல் செய்தாள். ரிங் போயிற்று. போயிற்று.. போய்க்கொண்டே இருந்தது. யாரும் எடுத்த பாடில்லை. ரிங் தானாக கட் ஆகி கம்யூட்டர் வாய்ஸ் பேச ஆரம்பித்தது. கட் செய்துவிட்டு மறுபடியும் முயற்சி செய்தாள். ரிங் போனது. போய்க்கொண்டிருக்கும் போதே ரேவதிக்கு வேறு ஏதோ ஒரு சத்தமும் கூட சேர்ந்து கேட்டது.  காதிலிருந்து ஃபோனை எடுத்துவிட்டு என்ன சத்தம் என்பதை கவனித்தாள். தூரத்தில் எதோ பாடல் ஒலிக்கும் சத்தம். எங்கே கேட்கிறது என தேடியவளுக்கு சட்டென்று புலப்பட்டது. வீட்டிற்குள்ளிலிருந்தே அந்த பாடல்  ஒலிக்கிறது. செல்ஃபோன் ரிங் டோனாக இருக்கலாம் என ஊகித்தாள். மறுபடி அதே நம்பருக்கு கால் செய்து அதை உறுதியும் செய்துகொண்டாள். "நம்மை இங்கு வரச்சொல்லிவிட்டு செல்ஃபோனையும் உள்ளே வைத்துவிட்டு எங்கே சென்றார்?" என புலம்பிக்கொண்டே அடுத்த 15 நிமிடத்தைக் கழித்தாள்.

ஒருவரும் வந்தபாடில்லை. அப்பொழுதுதான் மூக்கை லேசாகத் துளைத்தது அந்த நாற்றம். திடீரென எதோ ஒரு வித்யாசமான வாடை. எங்கிருந்து வருகிறது? வேறு எங்கிருந்தும் வர வாய்ப்பே இல்லை. கண்டிப்பாக வீட்டிற்குள்ளிருந்தே வருகிறது என்பதை உறுதி செய்துகொண்டாள். ரேவதிக்கு லேசாக பயம் எட்டிப்பார்க்க ஆரம்பித்திருந்தது.  என்ன செய்யலாம்? இங்கிருந்து கிளம்பிவிடலாமா? இல்லை இன்னும் கொஞ்ச நேரம் காத்திருக்கலாமா?  கேள்விகள் மூளையைக் குதறின. எழுந்து வேகமாக காம்பவுண்டுக்கு வெளியே வந்து வீதியை இருபுறமும் நோட்டம்  இட்டாள். யாராவது வருகிறார்களா? உதவிக்காவது அழைக்கலாம். ஆனால் யாரும் வருவதாகத் தெரியவில்லை. என்ன செய்யலாம். மறுபடி உள்ளே சென்று கதவுக்கருகில் சென்றாள். மெல்ல குனிந்து சாவி துவாரம் வழியாக உள்ளே எதாவது தெரிகிறதா எனப் பார்த்தாள். உள்ளே லேசான வெளிச்சம் மட்டும் தெரிய பொருட்கள் எதுவும் கண்ணில் படவில்லை. 

அப்பொழுது கண்ணில் பட்டது கதவிற்கு நான்கடி தள்ளி இருக்கும் அந்த ஜன்னல். சரி ஜன்னலைத் திறந்து  பார்க்கலாமா? இல்லை பார்த்து எதாவது விபரீதமாக இருந்தால் ஏடாகூடமாக மாட்டிக் கொள்வோமே என மூளையும் மனதும் சண்டைபோட்டுக் கொள்ள இறுதியில் ஜன்னலைத் திறந்து பார்க்கலாம் என்ற மூளை வெற்றிபெற்றது. ஜன்னல் தரையிலிருந்து ஒரு ஆறடி உயரத்திலிருக்க, அருகில் கிடந்த ஒரு பழைய சிறிய ஸ்டூலை எடுத்துப்போட்டு அதன் மேல் ஏறினாள். ஜன்னல் கதவு உள்தாழ் இடப்படாமல் திறந்தேயிருக்க லேசாக ஒரு கதவைத் திறந்தாள். நாற்றம் குப்பென வீச ஆரம்பித்தது. உள்ளே ஒரே ஒரு CFL விளக்கு மட்டும் எரிந்து உள்ளிருந்து பொருட்களை அடையாளம் காட்டியது. பொருட்கள் ஆங்காங்கு சிதறிக் கிடக்க, செய்தித் தாள்கள் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக இறைந்து கிடந்தன.

பொருட்களை ஒவ்வொன்றாக அலசிவிட்டு, பார்வையை இன்னும் உள்ளே நீள விட மங்கலாக எதோ ஒன்று கண்ணுக்கு புலப்பட்டது. என்னது அது என பார்வையை இன்னும் சற்று கூர்மையாக்கி கவனத்தை உள்ளே செலுத்த

பின்னாலிருந்து ரேவதியின் தோளில் ஒரு கை விழுந்தது.

"வீல்ல்ல்ல்ல்ல்ல்ல்ல்ல்ல்ல்ல்" என்ற சத்ததுடன் அந்த ஸ்டூலிருந்து கீழே விழ

"உள்ள என்ன அப்டி பாத்துகிட்டு இருக்கீங்க?" என்றான் தோளில் கைவைத்த அவன்.

"யா.,..யா... யார் நீங்க...." என்றாள் பதற்றம் மாறாத ரேவதி.

'என் வீட்டுக்கு வந்துட்டு என்னையே யார்னு கேக்குறீங்களே இது உங்களுக்கே நியாயமா ரேவதி?" என்றான் சிரித்துக் கொண்டே..

"உள்ள... உ... உள்ள.. எதோ ஸ்மெல் வருது.. அதான் என்னனு பாத்தேன்...."

"ஹையையோ... ஸ்டவ்ல பால போட்டுட்டு நா பாட்டுக்கு மறந்து வெளிய பொய்ட்டேன்..." என்றான் தலையை சொரிந்து கொண்டே..

ரேவதிக்கு ஃபிரிட்ஜிலிருந்து ஐஸ் வாட்டரை எடுத்துக் கொடுத்தும் இன்னும் முகத்தில் தெளிவு வரவில்லை. இந்தக் குளிரிலிரும் வியர்த்து வடிந்தது.

"எனக்கு காலையில கால் பண்ணிருந்தது?...." என ரேவதி இழுக்க

"நாந்தான் உங்களுக்கு கால் பண்ணிருந்தேன் சாரி .. நீங்க இவ்ளோ பயப்படுவீங்கன்னு நா நினைக்கல.."

"ஃபோன உள்ள வச்சிட்டு எங்க போனீங்க.. "

"வழக்கமா நா நைட் ஒரு வாக் பொய்ட்டு வருவேன்... இன்னிக்கு நீங்க வர்றதுக்குள்ள கொஞ்சம் சீக்கிரமே பொய்ட்டு வரலாம்னு நெனைச்சி போனேன். ஆனா கொஞ்சம் லேட் ஆயிடுச்சி... சாரி"

"இங்க நீங்க மட்டும் தான் இருக்கீங்களா?'' என்றாள் ரேவதி

"இல்லை.. என் ஒயிஃபும் குழந்தையும் சொந்த ஊருக்கு போயிருக்காங்க.. அதான் வீடு இவ்ளோ சுத்தமா இருக்கு" என்ற அருணுக்கு வயது முப்பதி ரெண்டு. சுருட்டை முடி. கனமான உடம்பு. மாநிறம். சராசரி உயரத்தைக் காட்டிலும் சற்று அதிகம்.

"ஹ்ம்ம்ம்.. அக்காவப் பத்தி எதோ பேசனும்னு சொன்னீங்களே.. உங்களுக்கு அக்காவ எப்டி " என ஆரம்பித்தாள் ரேவதி

"உன்னால என்ன இன்னும் யார்னு கண்டுபுடிக்க முடியலையா ரேவதி?" என்றான் லேசான சிரிப்புடன்

"இ... இல்லை... யாரு..... " என்றால் நெற்றியை சுருக்கிக்கொண்டே

"உங்க அக்காவோட க்ளாஸ் மேட் அருண்... நீங்க தங்கியிருந்த ஹோம் வார்டனோட பையன்..."

"அ.... அருண்.. நீங்களா... அடையாளமே தெரியாதமாதிரி மாறிட்டீங்க.. உங்களுக்கு எப்டி நம்பர் கிடைச்சிது.. அக்காவ பத்தி எப்டி..." என ரேவதி இழுக்க

சோஃபாவிலிருந்த நியூஸ் பேப்பரை எடுத்து ரேவதி முன் வைத்தான் அருண்.

"சென்னையில் பூட்டிய வீட்டில் பயங்கரம்" என்ற தலைப்பில் ரேகாவும் ஆனந்தும் இணைந்திருக்கும் புகைப்படத்துடன் கூடிய அரைபக்க செய்தி வெளிவந்திருந்தது.


"நேத்து இந்த் நியூஸ பாத்தோன எனக்கு கையும் ஓடல காலும் ஓடல.. அப்புறம் ஹோம்ல இருந்த உன்னோட ஃப்ரண்ட்ஸ் எல்லாரையும் விசாரிச்சி உன்னோட நம்பர் வாங்குறதுக்குள்ள ரெண்டு நாளாயிடுச்சி. ஆக்சுவலா என்ன நடந்துச்சி?" என அருண் கேட்க

ஐந்து நிமிடத்தை விழுங்கி மொத்தத்தையும் கூறி முடித்தாள்.

"என்ன? உன்னோட ஹஸ்பண்ட் தான் ஆனந்த கொன்னாரா.. அவர் இப்போ எங்க இருக்கார்?" என்றான் வியப்புடன்
"க்ரோம்பேட் ஸ்டேஷன் லாக்கப்ல"

"நா அட்வோகேட்டாதான் இருக்கேன். வேன்னா அவர பெயில்ல எடுக்க ஏற்பாடு பண்றேன்"

"இல்ல அருண்.. அதெல்லாம் வேணாம். அவன் அங்கயே கிடக்கட்டும்.. அவன் ஒருத்தனால என்னோட வாழ்க்கையும் அக்காவோட வாழ்க்கையும் சேந்து வீணாயிடுச்சி... நீங்க எனக்கு உதவி பண்ணனும்னு நெனைச்சா அக்காவ
கண்டுபுடிக்க எனக்கு கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்ணுங்க" என்றாள் கண்ணில் நீருடன்.

"கண்டிப்பா ரேவதி.. நாளைக்கே நாம ஸ்டேஷன் போய் கேஸ் இன்வெஸ்டிகேஷன் டீட்டெய்ல்ஸ் படிச்சிட்டு வேலையில எறங்கிடலாம்.
நீ தைரியமா வீட்டுக்கு போ... ரேகாவுக்கு எதுவும் ஆயிருக்காது"

***************
இன்னும் வியப்பு மாறாத முகத்துடன் டாக்டர் முன் அமர்ந்திருந்தனர் ரவிக்குமாரும் தங்கதுரையும்.

"டாக்டர் என்ன சொல்றீங்க... இந்த காலத்துல நரபலியா.. அதுவும் சென்னை சிட்டிலயா.. நீங்க சொல்றது எனக்கு ரொம்ப கன்ஃபியூஷனா இருக்கு... "

"இன்ஸ்பெக்டர்... இப்படித்தான் இருக்கும்னு நா கண்டிப்பா சொல்ல வரல. ஆனா நீங்க இன்னும் ஒருமுறை  மதன டீட்டெயிலா விசாரிக்கிறது நல்லதுன்னு எனக்கு தோணுது" என்றார் டாக்டர் ரங்கராஜன்.

"கண்டிப்பா டாக்டர்... ஒரு வேளை நீங்க சந்தேகப்படுற மாதிரி இருக்க வாய்ப்பிருக்கா... இதே மாதிரி வேற எதாவது கேஸ் பாத்துருக்கீங்களா டாக்டர்"

"பாத்துருக்கேன்... ஆனா இப்போ இல்லை ரொம்ப வருஷம் முன்னால... ஒருவேள மதன விசாரிச்சி கேஸ் அந்த ஆங்கிள்ல டீல் பண்ற மாதிரி இருந்தா ஒரு நாள் அதப்பத்தி டீட்டெயிலா சொல்றேன்" என சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே ரவிக்குமாரின் செல்ஃபோன் அழைத்தது. அதை எடுத்து காதில் பொருத்தி

"ரவிக்குமார் ஹியர்"

"----------------"

மறுமுனையின் குரலைக் கேட்டதும் ரவிக்குமாரின் முகம் லேசான மாற்றாத்திற்குட்பட்டது

"என்ன சொல்றீங்க... எப்போ?"

"--------------"

"ஓக்கே நா இப்போவே வர்றேன்" என பேசி முடித்தவரிடம்

"என்ன இன்ஸ்பெக்டர் எனிதிங் சீரியஸ்?" என்றார் ரங்கராஜன்

"யெஸ் டாக்டர்.... நா கொஞ்சம் அர்ஜெண்டா கெளம்பனும்... உங்ககிட்ட அப்புறம் பேசுறேன்... தங்கதுரை சீக்கிரம் வண்டிய ஸ்டேஷனுக்குவிடுங்க" என வேகமாகப் புறப்பட்டு 25 நிமிடத்தில் ஸ்டேஷனை அடைந்ததும் ரவிக்குமார் வேக வேகமா ஸ்டேஷனுக்குள் ஓடினார்.

எதிரே வந்த காத்தமுத்துவிடம்

"எப்போ பாத்தீங்க?"

"உங்களுக்கு கால்பண்றப்போ தான்சார்" என்ற பதிலை காதில் வாங்கிக் கொண்டே லாக்கப்பிற்குள் நுழைய

லாக்கப்பிற்குள் மதன் கண்கள் மேல்நோக்கி சொருகியபடி மல்லார்ந்து கீழே கிடந்தான்.

அடுத்த பதிவில் தொடரும்

Friday, April 25, 2014

ஆனாலும் நீங்க இவ்வளவு நல்லவரா இருக்கக் கூடாது சார் - FACEBOOK BOYS!!!


Share/Bookmark
குறிப்பு : இந்தப் பதிவு யார் மனதையும் புண்படுத்துவதற்கோ, தனிப்படா எவரையும் குறிப்பிட்டோ எழுதப்பட்டது அல்ல.  ரொம்ப ரொம்ப நல்லங்க சில பேரு நம்மூர்ல இருந்தாங்கன்னா அது நம்ம விக்ரமன் படத்து ஹீரோக்கள் தான். "அநியாயத்தை கண்டால் பொங்குறது" "அடி மனச டச் பண்றது", "அடுத்தவங்களுக்காக அடி வாங்குறது"  "எவ்வளவு அடிச்சாலும் வாங்கிகிட்டு வலிக்காத மாதிரியே நடிக்கிறது" இந்த மாதிரியான வேலைகள்லாம் செஞ்சி  படம் பாக்குறவிங்கள 'அவ்வளவு நல்லவனாடா நீயி"ன்னு ஆச்சர்யப்பட வைக்கிற டெக்னிகெல்லாம் அவங்களுக்கு மட்டும் தான் தெரியும். ஆனா இப்போ அவிங்களையெல்லாம் மிஞ்சிடுற அளவுக்கு சில  நல்லவர்கள் நம்ம  சமூக வலைத்தளங்கள்ல உலவிக்கிட்டு இருக்காய்ங்க. அதாவது இவிங்களுக்கு மட்டும் தான் மனித நேயம், நாட்டுப்பற்று, பண்பாடு, எறுமைமாடுன்னு அத்தனையும் இருக்க மாதிரியும்,   சார் தமிழ்நாட்டு மானத்த நீங்க தான் காப்பாத்தனும்னு அனைவரும் இவனுங்கள கேட்டுக்கிட்ட மாதிரியும் மனசுக்குள்ள நெனைச்சிகிட்டு  போடுறானுங்க பாருங்க ஒரு படம்.. நம்மள நாமலே கடிச்சிகிட்டு தொப்புள சுத்தி ஊசிபோட்டுக்க வேண்டியது தான்.

மொதல்ல இந்த எலெக்சன் வந்தாலும் வந்துச்சி.. மைக்செட் போட்டு ப்ரச்சாரம் பண்றவனுங்க கூட பரவால்ல போலருக்கு. "ஓட்டு போடுவது நம் உரிமை" "நண்பர்களே மறக்காமல் வாக்களியுங்கள்" "நா ஓட்டு போடப்போறேன் அப்ப நீங்க?" டேய் என்னடா கல்யான் ஜூவல்லர்ஸ் பிரபு மாதிரி ஏண்டா ஹைபிட்ச்ல கத்திகிட்டு இருக்கீங்க..மொதல்ல நீங்க ஃபேஸ்புக்க விட்டுட்டு எழுந்து போய் ஓட்டு இருந்தா போடுங்கடா.. என்னமோ எல்லாரும் நா ஓட்டு போட மாட்டேன் நா ஓட்டு போடமாட்டேன்னு மல்லுகட்டிகிட்டு இருக்க மாதிரியும் இவனுங்கதான் அத அத தூக்கி நிறுத்தி எல்லாரையும் ஓட்டு போட வைக்கிற மாதிரியும் மனசுக்குள்ள ஒரு நெனைப்பு போல. உங்கள மாதிரி தாண்டா மத்தவைங்களும்.. உங்க பொறுப்ப காட்டுறதா நெனைச்சி மத்தவன் பருப்பல்லாம் எடுத்துருவீங்க போலருக்கு. இந்த வருசம் ஓட்டுப்பதிவு கொஞ்சம் அதிகமா இருந்துட்டா இவனுங்களாலதான்னு சொன்னாலும் சொல்லுவாய்ங்க. கம்பெனி லீவு விட்ட ஆட்டோமேட்டிக்கா எல்லாரும் ஓட்டு போடப்போறாய்ங்க.

ஃபேஸ்புக்ல இருக்கவிங்களுக்கு தான் அரசியல் அறிவு அருவியா வழிஞ்சி ஊத்துது. மோடிக்கு நாட்டை  ஆள தகுதி இல்லை. மன்மோகன் சிங்கிற்கு எதுவுமே தெரியாது. ராகுல் காந்தி இவர்களை விட அறிவு கம்மியான ஒரு சின்ன பையன்... அதாவது அரசியல் தலைவர்களுக்கெல்லாம் அடிப்படை அறிவு கூட இல்லாத மாதிரியும் இவிங்களுக்கு அறிவு அப்புடியே கொப்புளிக்கிர மாதிரியும், இவிங்க போனா ரெண்டே நாள்ல நாட்டை வல்லரசு வாஞ்சிநாதன் தென்னவனாக மாத்திடுற மாதிரியும் பேசிறாய்ங்க . ராசா
உங்களுக்கு தெரிஞ்ச அளவு விஷயமோ இல்லை உங்களுக்கு இருக்க அளவுக்கு அறிவோ அவங்களுக்கெல்லாம் இல்லைப்பா. பேசாம பொத்துனாப்ல நீங்களே பிரதமர் ஆயிடுங்க. அவிங்களுக்கு உங்க அளவுக்கு கூறு இல்லை.


அப்புறம் இன்னொரு புதுவிதமான பிரச்சாரம் ஒண்ணு கண்டுபுடிச்சி வச்சிருக்காய்ங்க... நேரடியா இந்த கட்சிக்கு ஓட்டுப் போடுங்கன்னு கேக்க மாட்டாய்ங்க.. "அந்த ஊழல் பண்ண அந்த கட்சிக்கா உங்கள் ஓட்டு..இல்லை இந்த ஊழல் பண்ண இந்த கட்சிக்கா உங்க ஓட்டு எனவே சிந்தித்து வாக்களியுங்கள் தோழர்களே" ன்னு போடுவாய்ங்க. அதாவது அவரு நேரடியா அவரு சப்போர்ட் பண்ற கட்சிய சொல்ல மாட்டாராம். நடுநிலையா இருக்காராம்... நாயே நீ நடுவுல இருந்தா என்ன இல்லை நட்டுகிட்டு இருந்தா என்ன.... ஒருவேளை இவரு இந்த கட்சிய சப்போர்ட் பண்றேன்னு சொன்னா ஆல் இந்தியா லெவல்ல அவரோட இமேஜ் பாதிக்கப் படுமாம். 

அப்புறம் பார்ப்பன எதிர்ப்பு... இதப் பன்னாதான் இவரு ஒரு மிகப்பெரிய போராளின்னு ஊருக்கு தெரியுமாம். இவனுங்க அவனுங்க ஜாதிக்கட்சில இருக்கலாம். அவன் சொந்தக்காரனுங்களை மட்டுமே கட்சில வச்சிக்கலாம். இவன் திமுக காரண்டா, இவன் அதிமுக காரண்டான்னு அவன் அவன் கட்சில இருக்கவனுக்கு சப்போர்ட் பண்ணலாம். ஆனா இதயே ஒரு பிராமணர் அவன் சொந்தகாரனுக்கோ இல்லை ஜாதிக்காரனுக்கோ உதவி பண்ணா அதுக்கு பேரு பார்ப்பனியம். 50 வருசமா இத சொல்லி சொல்லியே ஓட்டிக்கிட்டு இருக்கானுங்க. முன்னாடி சொன்னீங்க ஓக்கே. இப்போ எல்லாம் மாறியாச்சி. அவிங்களுக்கு எல்லா சலுகைங்களையும் குடுக்கக் கூடாதுன்னு முடிவு பண்ணியாச்சி. ஆனாலும் எல்லா எடத்துலயும் அவங்கதான் மொதல்லை இருக்காய்ங்கன்னா அதுக்கேத்த மாதிரி படிக்கிறானுங்க. அவன் ஆளுங்களுக்கு உதவி பண்றானுங்க. முடிஞ்சா நீயும் உன் ஜாதிக்காரனுக்கு உதவி பண்ணி அவன தூக்கி விடு. அது நம்மாள பண்ண முடியாது. ஆனா அடுத்தவன் பண்றான்னு குறை மட்டும் சொல்லவேண்டியது.

அப்புறம் இந்த இயற்கைய காப்பாற்றும் நல்லவர்கள். இதுவும் அதே கதை தான். மரத்த வெட்டுறவனுங்கள கண்டா இவனுங்களுக்கு கோவம் வந்துரும். "மரத்தை வெட்டும் பாவிகள்.. இவர்களுக்கு சோறு கிடைக்காது.. நாசமாக போவர்கள்.." அது இதுன்னு திட்டுவாய்ங்க. அதாவது இயற்கை மேல இவரு அளவு கடந்த பாசம் வச்சிருக்காராம். ஏண்டா டேய் அறிவுங்குறது கொஞ்சம் கூட இருக்காதா. மரத்த வெட்டுறவன் கொண்டுபோய் அவன் வீட்டுல மட்டுமா வச்சி திங்கிறான்?  நீ வீடு கட்டுறதுக்கும் , நீ மர நாற்காலில உக்கார்றதுக்கும், நீ நியூஸ் பேப்பர் படிக்கிறதுக்கும் நீ தீப்பெட்டி யூஸ் பண்றதுக்கும் தாண்டா அவனுங்க மரத்த வெட்டுறானுங்க. இதுல சாபம் வேற. அதாவது பிரியாணி திங்கிறவனுங்க நல்லவங்க. ஆட்டை வெட்டுறவன் கெட்டவன்.




அப்புறம் இன்னொரு பெருங்காமெடி குரூப்பு இந்த மனித நேய குருப்பு. இவிங்க என்னன்னா மனித நேயத்த போற்றுரவிங்களாம். என்ன பண்ணுவாய்ங்க. எவனாவது ஒருத்தனுக்கு தூக்கு தண்டனை குடுத்துட்டா அவனை தூக்குல போடவே கூடாதுன்னு அடம் புடிப்பாய்ங்க. தூக்கு தண்டனை ஒழிக்கப்பட வேண்டும் இது மனித நேயமற்ற செயல் அது இதுன்னு பேச ஆரம்பிச்சிருவாய்க. அதே ஒருத்தன் ஒரு பெண்ணை கற்பழிச்சிட்டதா ஒரு நியூஸ் வருதுன்னு வச்சிக்குவோம். இப்பொ இவிங்க ரியாக்சன பாருங்க.. "இந்த மாதிரி ஆட்களையெல்லாம் நடுரோட்டுல நிக்கவச்சி அடிச்சே கொல்லனும்" ன்னு கொந்தளிப்பாய்ங்க. ஏன்னா முன்னாடி சொன்னது வேற வாயி. இது நாற  வாயி. ஏண்டா நடுரோட்டுல வச்சி அடிச்சி ஒருத்தனை கொன்னா அது தப்புல்லை. அதே கற்பழிப்பு கேசுக்கு அரசாங்கம் அவனுக்கு மரண தண்டனை குடுத்தா  அது மனித நேயமில்லாத செயலா? அதாவது அநீதிய கண்டா பொங்கவும் செய்வாங்க.. அதே குற்றவாளி உயிரை காப்பாத்தவும் செய்வாய்ங்க. இதற்குப் பேரு தான் மல்டிபிள் பர்சனாலிட்டி டிஸ் ஆர்டர்.

அடுத்த குரூப்பு செண்டிமெண்ட் க்ருப்பு.. "இவருக்கு லைக் வராது" அப்டின்னு ஒரு கேப்சனோட  ஒருவர் சாக்கடை சுத்தம் செய்யும் ஃபோட்டைவ போட்டு போஸ்ட் பண்ணிருப்பாய்ங்க. அதாவது இவரு வித்யாசமானவராம். அதாவது அவரு லைக் வராதுன்னு போட்டா செண்டிமெண்ட்டா அட்டாச் ஆயி எல்லாரும் அத லைக் பண்ணுவாய்ங்களாம். ஆமா இங்க அந்த ஃபோட்டோவ ஒரு 500 பேர் லைக் போட்டா சாக்கடை அள்ளுரவருக்கு  ஒரு 50000 ரூவா பணம் போகப்போவுது பாருங்க. நேர்ல அந்த மாதிரி ஆளுங்க கூட முகம் குடுத்து பேசக் கூட தயங்குறவங்க, தங்களை நல்லவர்களா காட்டிக்கிறதுக்கு அவங்க ஃபோட்டோ தேவைப்படுது. அந்த ஃபோட்டோக்கள போடுற எத்தனை பேரு உண்மையிலயே அந்த மாதிரி ஆளுங்க கிட்ட முகம் சுழிக்காம நின்னு பேசுவீங்க?

அப்புறம் இன்னொரு கதை எல்லாரும் கேள்விப்ப்பட்டுருப்பீங்க.

ஒருத்தன் ஏர்போர்ட் பக்கத்துல நின்னு சிகரெட் குடிச்சிட்டு இருந்தானாம். அப்போ அங்க வந்த இன்னொருத்தன் அவர் கிட்ட ஒரு நாளுக்கு எத்தனை பாக்கெட் குடிப்பீங்கன்னு கேட்டாராம்

அதுக்கு சிகரெட் குடிச்சவர் "ரெண்டு பாக்கெட்" ன்னாராம்

திரும்ப அவன் "எத்தனை வருஷமா குடிக்கிறீங்க" ன்னானம்

 அவர் " 30 வருஷமா" ன்னு பதில் சொன்னாராம்

அதக்கேட்டதும் "ஏன் இந்த மாதிரி சிகரெட் குடிச்சி காச வேஸ் பண்றீங்க. இதுவரைக்கும் நீங்க குடிச்ச சிகரெட் காச சேத்து வச்சிருந்தா அங்க நிக்கிற மாதிரி ஒரு ஃப்ளைட்டே வாங்கிருக்கலாம்" ன்னு சொன்னோன்ன சிகரெட் குடிச்சவர் கேட்டாராம்

"நீங்க தான் சிகரெட் குடிக்க மாட்டிங்கல்ல.. நீங்க சேத்து வச்ச காசுல வாங்குன உங்க ஃப்ளைட் எங்க இருக்கு"ன்னு கேட்டராம்

அதுக்கு அவன் பெப்பேன்னு முழிக்க இவர் திரும்ப சொன்னாராம் "ஆனா உள்ள ரன்வேல நிக்கிறது என்னோட ஃப்ளைட்டுன்னு"

இத ஏன் இப்போ சொல்றேன்னா "சாமிக்கு பால் ஊத்துறதயும் ஒரு நடிகரோட கட் அவுட்டுக்கோ என்னிக்கோ ஒரு நாள் பால் ஊத்துறதயும் போட்டு "இந்த பாலை பசியில் வாடும் குழந்தைகளுக்கு குடுத்தா அவங்க சாப்புடுவாங்கன்னு சொல்ல வேண்டியது. சரி சார்... பால் ஊத்துறவிங்க தான் அறிவில்லாத கேனப்பயலுக. நம்ம கோயிலுக்கும்  போறதில்லை எந்த நடிகர் கட் அவுட்டுக்கும் பால் வாங்கி ஊத்துறதுமில்லை.. சரி தினம் எத்தனை ஏழைங்களுக்கு நீங்க பால் வாங்கியோ இல்லை சாப்பாடு வாங்கியோ குடுக்குறீங்க? இல்லை தெரியாம தான் கேக்குறேன் கோயிலுக்கு போறவன் புண்ணியம் கெடைக்கும்னாவது நாலு பேருக்கு சாப்பாடு வாங்கி குடுப்பான்... நடிகனுக்கு பால் ஊத்துறவன் படம் ரிலீசு பொறந்த நாளுன்னு எதுக்காவது ஊருக்கு தெரியனும்னாவது சில ஏழைங்களுக்கு உதவி பண்ணுவாய்ங்க. ஆனா நாம கடைசி வரைக்கும் பகுத்தறிவு செம்மலா இருந்துகிட்டு எதுவும் செய்யாம இந்த மாதிரி வெட்டி நியாயம்  பேசிகிட்டே திரிய வேண்டியது தான்.

யப்பா டேய் போதும்பா... எங்களால முடியல. நீங்க எல்லாரும் ரொம்ப நல்லவங்கன்னு நாங்க எழுதி கையெழுத்து வேணாலும் போட்டுத்தர்றோம். தயவு செஞ்சி நிறுத்துங்கடா சாமி..

Wednesday, April 23, 2014

எ(க)லெக்சன்!!!


Share/Bookmark

















Tuesday, April 15, 2014

RACE GURRAM- ரேஸ் குர்ரம்!!!


Share/Bookmark
மசாலா படங்கள் எடுக்குறதுல எப்பவுமே தெலுங்குல நம்மள விட ஒருபடி மேல தான் இருக்காங்கன்னு சொல்லனும். சில படங்கள்ல கொஞ்சம் ஓவர் டோஸ் ஆகிட்டாலும், நிறைய படங்கள் பக்காவான கலவையாவே வருது.  நம்மாளுங்களுக்கு தெலுங்குன்னா கொஞ்சம் அலர்ஜி. ஏண்டான்னு கேட்டா என்னடா ஒருத்தன் நூறு பேர  அடிக்கிறானுங்க. 50 அடி ஜம்ப் பண்றானுங்க. ஜிகு ஜிகுன்னு ட்ரெஸ் போடுறானுங்க. சரி இருக்கட்டும் நம்மாளுங்க என்ன பன்றாங்க? கொஞ்சம் கம்மியா பண்றானுங்க அவ்வளவுதான் . 50 பேர அடிக்கிறானுங்க. 25 அடி ஜம்ப் பண்றானுங்க. ஒருத்தானால 100 பேர அடிக்க முடியாதுங்கறது எந்த அளவு உண்மையோ அதே அளவு உண்மை ஒருத்தனால 50 பேரயும் அடிக்க முடியாதுங்குறது. ஒருத்தனால 50 அடி ஜம்ப் பண்ண முடியாதுங்கறது எவ்வளவு உண்மையோ அதே அளவு உண்மை 25 அடி ஜம்ப் பண்ண முடியாதுங்கறது. இதுல என்ன அவங்க ஜாஸ்தி நம்ம கம்மி. ஹீரோயிஸம்னு வந்துட்டா ஒருத்தன் 500 பேர அடிச்சாலும் நம்பித்தான் ஆகனும். அப்பதான் நாம சரியா சினிமா பாக்குறோம்னு அர்த்தம்.

போஸ்டர் ஒட்டுன அன்னியிலிருந்தே கலவரத்த ஆரம்பிச்ச படம். அல்லு அர்ஜூன் மேல ஸ்ருதி சம்மனக்கால் போட்டு உக்காந்த மாதிரி ஒரு போஸ்டர் ரிலீஸ் ஆக மொத்த பேரும் கொந்தளிச்சிட்டாய்ங்க. "போஸ்டர கிழிங்கடா"ன்னு ஒட்டுன போஸ்டரயெல்லாம் கிழிச்சி எறிஞ்சிட்டாய்ங்க. ஏண்டா நல்லாத்தானடா இருந்துச்சி அத ஏண்டா கிழிச்சீங்க? ஒருவேளை கிழிக்கிற சாக்குல பக்கத்துல போயி நல்லா பாத்துட்டு வருவோம்னு போனாய்ங்களான்னு தெரியல. இல்லை படத்துக்கு ஹைப்ப குடுக்க இவிங்களே ஒட்டிவிட்டு இவிங்களே ஆள விட்டு கிழிக்கிறாய்ங்களான்னும் தெரியல. என்னென்னவோ புதுசு புதுசான விளம்பர டெக்கினிக்கெல்லாம் கத்து வச்சிகிட்டு எப்புடியோ படத்த ஓட்டிடுறானுங்க. சரி படம் எப்டின்னு பாப்போம்.

சின்ன வயசுலருந்தே எந்த விஷயத்துலயுமே ஒத்துப்போகாத அண்ணன் தம்பி. அண்ணன் ரொம்ப சின்சியர். நல்லா படிச்சி போலீஸ் ஆபிசர் ஆயிடுறாரு. தம்பிக்கு படிப்பு வராது. தண்ணி அடிச்சிட்டு ஊர்சுத்துர மசால பட ஹீரோக்களுக்குன்னே அளவெடுத்து செஞ்சா மாதிரியான கேரக்டர். சின்சியர் போலீஸ் ஆபீசராக நம்ம ஷாம். ஊர்சுத்துற ஜாலி தம்பியாக அல்லு அர்ஜூன். ரேஸ் குர்ரம்னு பேரு வச்சதுக்காக இண்ட்ரொடக்சன் சீன்ல குதிரைங்க கூட ஓடிவர்றாரு. அதே போல 500 படங்கள்ல நம்ம ப்ரகாஷ்ராஜ் நடிச்சி நச்சி தூக்கிபோட்ட வில்லன் கேரக்டர தாதா ப்ளஸ் அரசியல்வாதி. அச்சு மாறாம இன்னொருத்தர் பண்ணிருக்காரு. 

ஸ்ருதியோட அப்பாவா ப்ரகாஷ்ராஜ். எந்த கேரக்டர் எடுத்தாலும் சிறப்பா செஞ்சி முடிக்கிறதுல இவர விட்டா ஆளே கிடையாது. ப்ரகாஷ்ராஜ் மற்றும் ஸ்ருதியோட Characterization செம. ஒரே பட்டுல ஸ்ருதிய கரெக்ட்  பண்ணிட்டு ப்ரகாஷ்ராஜ் கூட காமெடி பண்ணிகிட்டு சுத்திகிட்டு இருக்கும்போது தான் வில்லன் ஷாம கொல்ல ட்ரை பண்றது தெரியிது அல்லுவுக்கு. ரத்தம் சூடாயி வில்லன பந்தாடிருறாரு. இப்பதான் ரெண்டு பேருக்கும் இடையில ரேஸ் ஆரம்பிக்குது. சரி போய் டீ சாப்டு வாங்க. அட இண்டர்வல்baa. 

ரெண்டாவது பாதில அண்ணன்கிட்ட நல்ல பேர் எடுக்க அண்ணனோட பழைய காதலிய கல்யாண மேடையிலருந்து கூட்டிகிட்டு வந்து ஷாமோட சேத்து வைக்கிறாரு அல்லு. ஜாலியா போயிக்கிட்டு இருக்க டைம்ல வில்லன் ஆஸ்பத்திரலருந்து திரும்ப வந்து மந்திரியாடுறாரு, பருப்புல உசந்தது முந்திரி... பதவில ஒசந்தது மந்திரின்னு சொல்லிட்டு அவரோட பவர வச்சி அல்லுவுக்கு ஆப்பு வைக்கிறாரு. அப்புறம் அல்லு எப்டி ப்ளான் பண்ணீ வில்லனோட சாம்ராஜ்யத்த ஒரே நாள்ல தகர்த்தெறியிறாருங்கறது க்ளைமாக்ஸ்.



நா சொன்ன கதை ரொம்ப போரடிக்கிதுல்ல? ஆனா படத்துல ஒரு சீன் கூட போர் அடிக்கல. காமெடில பட்டைய கெளப்பிருக்காங்க. காமெடி ஆக்சன் செண்டிமெண்டுன்னு அத்தனையும் தேவையான அளவு தேவையான இடத்துல. ரெண்டு மணி நேரம் காமெடில காத்து அடிச்சிதுன்னு சொன்னா கடைசி அரை மணி நேரம் சூராவளி. என்னன்னு பாக்குறீங்களா? தலைவர் ப்ராம்மானந்தம் தான். கால் மணி நேரம் வந்தாலும் தெறிக்க விட்டுருக்காரு. செம்ம மாஸ். சிரிச்சி சிரிச்சி வயிறே வலிச்சிருச்சி. தலைவர் பேரு கில் பில் பாண்டே... இவருக்கு பேரு வைக்க மட்டும் தனியா ஒரு குழு இருக்கும் போல. நா இந்த படம் பாத்து முடிஞ்சப்புறம் யோசிச்சி பாத்தேன். ஒருவேள இந்த படத்த தமிழ்ல ரீமேக் பண்ணா ப்ரம்மு கேரக்டர் யாரு பண்ணுவான்னு? சத்தியமா ப்ரம்முவ ரீப்ளேஸ் பண்ண தமிழ்ல ஆள் இல்லை.

தமனுக்கு சுக்கிரன் உச்சத்துல இருக்கான்னு நெனைக்கிறேன். தெலுங்குல வர்ற படங்கள் அனைத்துக்கும் இப்போ இவருதான். மேட்டர் என்னன்னா எல்லா படத்துலயுமே பாட்டு செமையா இருக்கு. இதுலயும் நாலு பாட்டு பக்கா. என்ன ஒண்ணு DSP ஹாரிஸ் ஜெயராஜ் மாதிரி standard template சாங்ஸ்தான் போடுறாரு. ஓடுறவரைக்கும் வண்டி ஓடட்டும். நம்ம எல்.ஆர்.ஈஸ்வரி பாடுன "கலாசலா கலாசலா " பாட்டு மாதிரி இதுல  உஷா உதூப் ஒரு பாட்டு பாடிருக்கு. செம்ம. கடந்த ரெண்டு நாள்ல ஒரு 50 தடவ அந்த பாட்டை கேட்டுட்டேன். படத்துல தான் இந்த பாட்டை பேக்ரவுண்டுல போட்டுவிட்டு கடுப்பேத்திட்டாங்க.

எல்லா பாட்டுமே படமாக்கப்பட்ட விதம் சூப்பர். செட்டெல்லாம் செம ரிச்சா தாறுமாறா இருக்கு. ஸ்ருதி  தமிழ்நாட்டை தாண்டிருச்சின்னா ரொம்ப "ஓப்பன்" டைப்பா மாறிடுது. அல்லு அர்ஜுன் செம்ம ஃபிட்.  டான்ஸ்லாம் பக்கா. ஆனா வழக்கமான அல்லு பட டான்ஸ கம்பேர் பண்ணும்போது இதுல ஸ்பெஷலா எதும்  இல்லை.


ஜூனியர் NTR க்கு ஊசரவெல்லி ங்குற மொக்கைப் படத்த எடுத்தவருதான் இந்தபடத்துக்கும் டைரக்டர். ஆனா இந்த முறை கொஞ்சம் கூட மிஸ் ஆகாம எந்த இடத்துலயும் குறை சொல்லமுடியாதபடி க்ளீன் ஹிட் அடிச்சிருக்காரு.  ரொம்ப நாளுக்கப்புறம் ஒரு நல்ல மசாலா படம் பார்த்த திருப்தி. கூடிய விரைவில் நம்மாளுங்க இத ரீமேக் பண்ணக் கூட வாய்ப்பிருக்கு. நேரம் கிடைச்சா கண்டிப்பா பாருங்க.  குறிப்பா தலைவர் ப்ரம்மானந்தத்தோட ஆக்சன் ப்ளாக்குக்காக. 

Tuesday, April 8, 2014

மாயவலை- பாகம் 2


Share/Bookmark


முதல் பாகத்தை படிக்க இங்கே க்ளிக்கவும்.
இன்ஸ்பெக்டர் ரவிக்குமாருக்கு  கடந்த இரண்டு மூன்று நாட்களாக ஒரே அயற்சி. இரவு பகல் பாராமல் கண்விழிக்க வைத்துவிட்டது ஆனந்த் கொலை வழக்கு. ஆனாலும் கொலையாளியை விரைவாக கண்டுபிடித்துவிட்டதில் மகிழ்ச்சி. வழக்கத்தை விட தாமதமாக பதினொரு மணிக்குத்தான் அன்று ஸ்டேஷனுக்குள் நுழைந்தார். மதன் இன்னும் லாக்கப்பில் பூட்டப்பட்டிருந்தான்.  இன்னும் இரண்டு நாட்களில் கோர்ட்டில் ஒப்படைத்தாக வேண்டும். மற்ற காவலாளிகளின் வணக்கங்களை வாங்கிக்கொண்டு உள்ளே நுழைந்த அவர் லாக்கப்பை எட்டிப்பார்க்க மதன் சுவர் ஓரமாக சாய்ந்து உட்கார்ந்திருந்தான்.

“யோவ் காத்தமுத்து… இவனுக்கு எதாவது டிபன் வாங்கி குடுத்தீங்களா இல்லையாய்யா?” என்றார் ரவிக்குமார்.

“அய்யா… 8 மணிக்கெல்லாம் வாங்கி குடுத்துட்டேங்க” என்றார் லாக்கப்பை காவல் காத்திருந்த காத்தமுத்து. 

“ஹ்ம்ம்.. ஒரு ரெண்டு நாளு இவன கவனமா பாத்துக்குங்கைய்யா… “ என்று கூறி விட்டு தன் இருக்கையில் சென்று அமர்ந்ததும் தங்கதுரை அப்பொழுதுதான் ஸ்டேஷனுக்குள் நுழைந்து ரவிக்குமாருக்கு ஒரு வணக்கத்தை உதிர்த்தார்.

“என்ன தங்க துரை நீங்களும் இன்னிக்கு லேட்டா? வேணா இன்னிக்கு லீவ் எடுத்துருக்க வேண்டியது தானே.. பாவம் என்ன விட நீங்க தான் ரெண்டு நாளா தூங்கவே இல்லை”

“அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லை சார்.. நா காலையிலயே வந்துட்டேன்… பஸ் ஸ்டாண்ட்ல எதோ கலாட்டான்னு தகவல் வந்துச்சி.. அதான் பாக்க போயிருந்தேன். சார் அப்புறம் சொல்ல மறந்துட்டேன். ஆனந்தோட body ah போஸ்ட் மார்டம் பண்ண டாக்டர் ரங்கராஜன் காலையிலருந்து மூணு தடவ ஸ்டேஷனுக்கு ஃபோன் பண்ணிட்டாரு.. உங்க ஃபோன் ரீச்சபிளா இல்லையாம்.. எதோ முக்கியமான விஷயம் பேசனும்னு சொன்னாரு. “ என்றார் தங்க துரை.

“சரி விடுங்க.. நா இப்போ கால் பண்ணி பேசிடுறேன்” என்று தங்கதுரை முன்னிலையிலேயே தன்னுடைய செல் ஃபோனை எடுத்து டாக்டர் ரங்கராஜனுக்கு டயல் செய்தார்.

“ஹலோ டாக்டர்.. நான் தான் இன்ஸ்பெக்டர் ரவிக்குமார் பேசுறேன்.. “
மறுமுனையில் “ஹலோ இன்ஸ்பெக்டர்…  என்ன காலையிலருந்து ட்ரை பண்றேன்.. உங்கள புடிக்கவே முடியில…”

“ அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லை டாக்டர் கொஞ்சம் டிஸ்டர்பன்ஸ் இல்லாம் இருக்கட்டுமேன்னு ஃபோன ஆஃப் பண்ணி வச்சிருந்தேன். சார் டாக்டர் “

“சரி பரவால்லை இன்ஸ்பெக்டர்.. உங்க கிட்ட ஒரு முக்கியமான விஷயம் கேட்கனும் அதுக்காகத் தான் கூப்டிருந்தேன் “ என்றார் டாக்டர் ரங்கராஜன்
“சொல்லுங்க டாக்டர் என்ன விஷயம்?”

“ரெண்டு நாளுக்கு முன்னால ஒரு பாடிய போஸ்ட் மார்டம் பன்னேன்ல அதப் பத்தின ஒரு விஷயத்த உங்ககிட்ட ஷேர் பண்ணிக்கனும்”
“சொல்லுங்க டாக்டர்”

“நீங்க அந்த கொலைகார்ர பிடிச்சிட்டீங்கல்ல. அவரு வாக்குமூலத்துல என்ன சொல்லிருக்காரு?”

“குடிபோதையில பாட்டிலால ஆனந்தோட தலையில அடிச்சிருக்காரு. அவர் இறந்துட்டார்னு தெரிஞ்சதும் பதட்டத்துல என்ன செய்றதுன்னு தெரியாம பாடிய அப்புறப் படுத்த பாத்துருக்காரு. முதல்ல தலைய மட்டும் தனியா வெட்டி எடுத்துட்டுப் போய் கூவத்துல வீசிருக்காரு. போதை தெளிஞ்சதும் திரும்ப கொலை நடந்த வீட்டுக்கு போக பயந்துகிட்டு அப்டியே விட்டுட்டாரு” என கூறி முடித்தார் ரவிக்குமார்.

“பர்ஃபெக்ட்… அவரோட ஸ்டேட்மெண்டுக்கும், போஸ்ட் மார்டம் பண்ண ரிசல்டுக்கும் ஒரு சின்ன controversy இருக்கு மிஸ்டர் ரவிக்குமார். In fact அத நான் போஸ்ட் மார்டம் ரிப்போர்ட்ல கூட மென்ஷன் பண்ணல. ஆனா உங்ககிட்ட சொல்றது நல்லதுன்னு பட்டுச்சி. அதான் சொல்றேன்”
“சொல்லுங்க டாக்டர்.. என்ன controversy?  “ என ரவிக்குமார் சிறு குழப்பத்துடன் கேட்க

“if you don’t mind நீங்க கொஞ்சம் புறப்பட்டு ஹாஸ்பிட்டல் வர முடியுமா? நேர்ல பேசுனா நல்லதுன்னு நெனைக்கிறேன்” 

“இதோ இன்னும் அரை மணி நேரத்துல GH ல  இருப்பேன் டாக்டர்” என கூற

“நா இப்போ GH லருந்து கெளம்பிட்டேன்.. நீங்க நேரா சைதாப்பேட்டை என்னோட க்ளீனிக்கு வந்துருங்க. “

“ஓக்கே டாக்டர் இன்னும் அரை மணி நேரத்துல அங்க இருப்பேன்” எனக் கூறிவிட்டு
 
“தங்க துரை வண்டிய எடுங்க.. சைதப்பேட்டை வரைக்கும் போகனும்” என வேகமாக ஸ்டேஷனை விட்டு வெளியே வந்தார் ரவிக்குமார். 


மணி மதியம் 12.15. ரவிக்குமாரும் தங்கதுரையும் டாக்டர் ரங்கராஜனின் முன் அமர்ந்திருந்தனர். 

“சொல்லுங்க டாக்டர்.. மதனோட ஸ்டேட்மெண்ட்ல என்ன காண்டர்வர்சி?”

“சொல்றேன்.. நா சொல்ற விஷயம் may be or may not be true.. but நா உங்ககிட்ட ஃபேக்ட சொல்றேன்” என ஆரம்பித்தார் ரங்க ராஜன்

“சுத்தி வளைக்காம டைரக்டாவே சொல்லுங்க டாக்டர்”

“மதன் பாட்டிலால தலையில அடிச்சி ஆனந்த கொன்னேனு சொல்லிருக்காரு. அது உண்மையா பொய்யான்னு தெரிஞ்சிக்க நமக்கு ஆனந்தோட தலை கிடைக்கல.. so இப்போதைக்கு அத உண்மைன்னே எடுத்துக்குவோம். ஆனா அவர் சொன்ன அடுத்த விஷயத்துலதான் காண்ரவர்சி இருக்குன்னு சொன்னேன். “

“புரியலையே டாக்டர்” என கூறிவிட்டு குழப்பமாக ரவிக்குமார் அருகிலிருக்கும் தங்கதுரையை ஒரு முறை பார்த்தார்.

 “மதன் எதிர்பாராத விதமா தான் ஆனந்த கொலை பண்ணிருக்காரு. சோ அவரோட தலைய வெட்டி எடுத்துட்டு போகனும்ங்கற முடிவும் அந்த ஸ்பாட்ல எடுக்கப்பட்டது தான். அதனால ஆனந்த் வீட்டில இருந்த எதோ ஒரு கத்தியையோ இல்லை சின்ன அரிவளாலையோ தான் அந்த தலைய வெட்டி எடுத்துருக்கனும். அப்படி கத்தியோ இல்லை சின்ன அரிவாளையோ யூஸ் பண்ணிருந்தா ஒரே தடவையில வெட்டி தலைய எடுத்துருக்க முடியாது.. பல வெட்டுக்கு அப்புறம் தான் தலைய தனியா எடுத்துருக்க முடியும். அப்புடி செய்யும் போது கண்டிப்பா கழுத்து எழும்போட வெட்டப்பட்ட பகுதி uneven ஆகவும் சின்ன சின்ன தெறிப்போடவும் இருக்கும்.. இப்போ இந்தப் படங்களை பாருங்க” என ரவிக்குமாரின் கையில் சில  பிரிண்ட் எடுக்கப்பட்ட A4 தாள்களைக் கொடுத்தார். 

.ரவிக்குமார் ஒவ்வொன்றாக தாள்களைப் புரட்டி விட்டு
“இது என்ன டாக்டர்... எதோ எக்ஸ்ரே பிரிண்ட் மாதிரி இருக்கு”

“ அது எக்ஸ் ரே பிரிண்ட் இல்லை.. கழுத்து எழும்போட மைக்ரோஸ்கோப்பிக் view

“சரி டாக்டர் இதிலருந்து எங்களுக்கு என்ன சொல்ல வர்றீங்க... கொஞ்சம் தெளிவா சொல்லுங்க...” என குழப்பம் மாறாத முகத்துடன் ரவிக்குமார் கேட்க ரங்கராஜன் விளக்கத் துவங்கினார்...

“இந்த முதல் படத்தைப் பாருங்க.. இதுவும் நாம இப்போ பாத்துக்கிட்டு இருப்பது மாதிரியான தலை தனியா வெட்டி எடுக்கப்பட்ட் ஒரு விக்டிமோட கழுத்து எழும்போட வியூ. இதுல பாருங்க வெட்டப்பட்ட ஏரியாவுல எழும்பு ஒரே சீரா இல்லாம தெறிப்பு தெறிப்பா இருக்கா... “

“ஆமா டாக்டர்...”

“ இது தான் நார்மாலான ஒரு படம்.. அடுத்த ரெண்டு படத்தையும் பாருங்க.. அதுவும் இதே மாதிரியான கேஸ்தான்.. அதுலயும் நிறைய தெறிப்புங்க இருக்கு... இப்போ இந்த படத்த பாருங்க” என இன்னொரு தாளை எடுத்து ரவிக்குமாரின் பார்வைக்கு காட்டினார்..

ரவிக்குமாரின் நெற்றி சிறிது சுருக்கத்திற்குட்டது. முன்னிருந்த படங்களில் இருந்த அந்த் தெறிப்புகள் இல்லாத ஒரு க்ராஸ் செக்ஷன்.
“இது தான் நம்ம ஆனந்தோட கழுத்து எழும்போட மைராஸ்கோப்பிக் வியூ... இதுல பாருங்க.. அந்த மாதிரி எந்த தெறிப்பும் இல்லை..  

“இது எப்புடி சார் சாத்தியம்.. இப்டி வர்றதுக்கு வாய்ப்பு இருக்கா... ?” என்றார் ரவிக்குமார்

“இருக்கு ஆனா ரொம்ப ரேர். உதாரணமா ஒரு thin மெட்டல் ப்ளேட் அதிகமான ஃபோர்ஸோட ஒருத்தன் கழுத்துல படுதுன்னு வச்சிக்குவோம். அப்போ ஒரே கட்டுல அந்த தலை தனியா விழுந்துடும். அந்த மாதிரி சமயங்கள்ல இந்த மாதிரியான crack இல்லாத க்ராஸ் செக்ஷன்ஸ் வர வாய்ப்பிருக்கு. இல்லைன்னா ஒரு ஹைஸ்பீடு கட்டிங் மிஷின்ல ஒருத்தன் தலை துண்டனாலும் இந்த மாதிரி வர வாய்ப்பிருக்கு... “

“ஆனா டாக்டர் நீங்க சொல்ற எல்லாமே உதாரணத்துக்கு ஓக்கே.. ஆனா நடைமுறையில இதெல்லாம் நடக்க வாய்ப்பு ரொம்ப கம்மி... அதுவும் இல்லாம அவனோட ஸ்டேட்மெண்ட் க்ரிஸ்டல் கிளியர். நீங்க சொல்ற மாதிரி ஒரு ஹெவி மெட்டல் ப்ளேட்டோ இல்லை ஹைஸ்பீடு கட்டிங் மெஷினோ அந்த ஸ்பாட்ல இன்வால்வ் ஆக சான்ஸே இல்லை” என ரவிக்குமார் பேசிக்கொண்டே இருக்க ரங்கராஜன் குறுக்கிட்டார்

“கொஞ்சம் பொறுங்க ரவி... நா இன்னும் முடிக்கல.. அந்த கடைசி படத்தப் பாருங்க.. “என்றது ரவிக்குமார் கடைசி பேப்பரை புரட்ட அதுவும் முந்தைய படத்தைப் போலவே எழும்பில் எந்தவித க்ராக்கும் இல்லாமல் தெளிவாக இருக்க

“என்ன டாக்டர் இது .. இந்த படமும் அதே மாதிரி இருக்கு.. ஆனந்த் கேஸ் மாதிரி வேற எதாவது ” என ரவிக்குமார் கேட்க

“நீங்க இப்போ பாக்குறது மனுஷனோட எழும்பு இல்லை... கோயில்ல பலி குடுக்கப்பட்டு தலை துண்டாக்கபட்ட ஒரு ஆட்டோட கழுத்தெழும்பு.... “
என கூறி முடிக்கவும் ரவிக்குமாருக்கு தூக்கிவாரிப்போட்டது.
அடுத்த பதிவில் தொடரும்...


LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...