Wednesday, July 26, 2017

மறைந்திருக்கும் தங்க நகரமும் தேடிச்சென்று தொலைந்த நபர்களும்!!!- பகுதி 2


Share/Bookmark








இந்தப்பதிவின் முதல் பகுதியைப் படிக்க இங்கே க்ளிக்கவும். 

காலம் காலமாகத் தொடர்ந்து வரும் புராணக்கதைகள் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதில்லை. ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கும் அக்கதைகளில் ஒரு திரிவு ஏற்படுகிறது. ஒவ்வொரு காலகட்டத்தில் ஒவ்வொருவர் புராணங்களை எழுதும்போது அதில் தங்களது கற்பனைகளையும் சேர்த்துக்கொள்ள, பின்னால் வருபவர்கள் அதையே உண்மையெனவும் கொள்கிறார்கள். எழுத்துவடிவமே இப்படியென்றால் வாய்வழிச் செய்திகளைப் பற்றிக் கூறவே தேவையில்லை. ஒரு மனிதனிடம் நூறு சதவிகித செய்திகளைத் தெரிவித்து அதை மூன்றாவதாக ஒருவனிடம் தெரிவிக்கச் சொல்லும்போது அவனிடமிருந்து 60% செய்திகள் மட்டுமே மூன்றாவது ஆளைச் சென்றடையும் என ஒரு ஆய்வு கூறுகிறது. வடிவேலு சொம்பில் தண்ணீர் கேட்ட கதையை அனைவரும் அறிவோம். அதுபோலத்தான்.

சரி இப்பொழுது இந்த முன்னுரைக்கும் இந்தப் பதிவிற்கும் என்ன சம்பந்தம்? இருக்கிறது. மியூஸ்க்கா என்பது  கொலம்பியாவின் கிழக்குப் பகுதியில் வசித்து வந்த ஒரு பழங்குடியினமாகும். மியூஸ்கா பழங்குடியினர் தங்களூக்கான ஒரு புதிய தலைவனைத் தேர்ந்தெடுக்கும் பொழுது விசித்திரமான சடங்குகளை நடத்துவது வழக்கம். அந்த சடங்கின்படி மியூஸ்கா இன மக்கள் அனைவரும் கவுடவிடா எனும் ஏரியில் கூடி, தலைவனாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவரின் நிர்வாண உடலில் தங்கத் துகள்களால் பூசுவர். அப்படி வெற்று உடலில் அவர் மீது தங்கத் துகள்கள் படிந்திருக்கும்போது அவர் ஒரு தங்கத்தாலான மனிதன் போல காட்சியளிப்பார்.

பின்னர் அவரையும் அவருக்கான பணியாட்கள் சிலரையும் ஒரு அலங்கரிக்கப்பட்ட சிறிய படகில் ஏற்றி, ஏரியின் நடுப்பகுதிக்கு அனுப்புவார்கள். அந்த ஏரியின் நடுவில்  தலைவனாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்  படகிலிருந்து ஏரியில் குதித்து தன் மேல் படிந்துள்ள  தங்கத் துகள்களைக் நீரில் கழுவ வேண்டும். அதே சமயத்தில் அவரின் பணியாட்கள் விலையுயர்ந்த, தங்கத்திலான கலன்களையும், விலைமதிப்பற்ற கற்களையும் நீருக்குள் எரிவார்கள். இந்த சடங்கு மியூஸ்கா இனக் கடவுளுக்கு கொடுக்கும் காணிக்கையாகக் கருதப்பட்டது.

இந்த சடங்குகள் நடப்பதைப் பார்த்த எவரோ ஒருவர் இந்த செய்தியைப் பரப்பிவிட, தேடுதல் வேட்டை ஆரம்பமானது. மேலும் இந்த மியூஸ்கா இன மக்களிடம் தங்கம் சரளமாகப் புழங்குவதையும் “ஒரு பிச்சக்காரன்கிட்ட இவ்வளவு பணமா” என்பது போலச் சிலர் கவனித்து வந்தனர். 1545 ம் வருடம் கவுடவிடா ஏரியில்தானே அத்தனை சடங்குகளும் நடக்கின்றன.. அதனால் அந்த ஏரிக்குள்தான் மொத்த தங்கமும் இருக்கவேண்டும் என முடிவு செய்து லஸாரோ ஃபாண்டே மற்றும் ஹெர்மென் பெரெஸ் என்ற இருவர் கவுடவிடா ஏரியை வற்ற வைத்து தங்கத்தை அள்ளிவிட வேண்டும் என்ற முடிவுக்கு வந்தனர்.

எண்ணூர் துறைமுகத்தில் எண்ணைக் கசிவு ஏற்பட்ட பொழுது அதை அதி நவீன இயந்திரங்கள் மூலம் அப்புறப்படுத்தினார்கள் அல்லவா? அதே இயந்திரத்துரத்துடன் ஏரியை வற்ற வைக்கும் பணியில் ஆயிரக்கணக்கானோர் ஈடுபடுத்தப்பட்டனர். அந்த நவீன இயந்திரம் என்ன என்று புரியவில்லையா? நம்ம குளிக்க உபயோகிக்கும் வாளிதான் அந்த இயந்திரம்.

மனிதர்களை சங்கிலி போல வரிசையாக நிற்க வைத்து வாளியின் மூலம் ஏரியின்  நீரை அள்ளி வெளியே இறைத்து, ஏரியை வற்ற வைப்பதுதான் அவர்களது திட்டம். கிட்டத்தட்ட மூன்று மாதங்கள் இடைவிடாமல் ஏரி நீரை இறைத்ததில் வெறும் மூன்று மீட்டர் மட்டுமே ஏரியின் நீர் மட்டம் குறைந்திருந்தது. இன்னும் எத்தனை மாதம், எத்தனை வருடம் இறைத்தால் ஏரி வற்றும் என்ற யோசித்து தலை கிறுகிறுத்ததால் அத்துடன் அந்த திட்டத்தை ஏரக்கட்டினார்கள். ஆனாலும் அவர்களின் முயற்சிக்கு கொஞ்சம் பலன் இருக்கத்தான் செய்தது. மூன்று மீட்டர் ஏரியின் நீர்மட்டம் குறைந்ததால் ஏரிக் கரையோரங்களில் ஒதுங்கியிருந்த சில தங்கத்தாலான பொருட்களைக் கைப்பற்றினர். இன்றைய மதிப்பில் அவர்கள் கைப்பற்றிய தங்கத்தின் மதிப்பு சுமார் ஒரு லட்சம் டாலர்.

அத்துடன் நிற்காமல் 1580 இல் இன்னொரு தொழிலதிபர் ஆண்டனியோ என்பவர் தலைமையில் கவுட்டவிடா ஏரியை வற்றவைக்கும் பணி மீண்டும் தொடங்கிது. ஆம். அதே வாளி.. அதே வாடகை. சென்ற முறை மூண்று மீட்டர் வரை வற்றவைக்கப்பட்ட ஏரி இந்த முறை 20 மீட்டர் வரை வற்றவைக்கப்பட்டது. (ரெண்டு மூணு வாளி சேத்து எடுத்துட்டு போயிருப்பாய்ங்க போல) ஆனால் இந்த முறையும் ஏரியை முழுமையாக வற்றவைக்க முடியவில்லை.

மாறாக போன முயற்சியில் கிடைத்ததை விட கிட்டத்தட்ட மூண்று மடங்கு அதிகமான தங்க அணிகலன்கள், தங்கக் கவசம் போன்றவை கைப்பற்றப்பட்டன.  அதன் இன்றைய மதிப்பு தோராயமாக மூண்று லட்சம் டாலர் அந்த முயற்சியில் கைப்பற்றப்பட்ட தங்கத்தின் ஒரு கணிசமான பகுதி அப்பொழுது ஸ்பெயினை ஆண்ட மன்னர் இரண்டாம் ஃபிலிப்பிற்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டது. ஆனால் தொழிலதிபர் ஆண்டொனியோ தனது கடைசி காலத்தில் ஒரு ஏழையாக வாழ்ந்து மடிந்தார்.

1801 இல் அலெக்ஸாண்டர் ஹம்போல்ட் என்கிற ஒரு ஜெர்மன் ஆய்வுப்பணியாளர் கவுடவிடாவிற்கு சென்று வந்து, அந்த ஏரியில் புதைந்து கிடக்கும் தங்கத்தின் மதிப்பு சுமார் 300 மில்லியன் டாலர் அதாவது இந்திய ரூபாயில் சுமார் 2000 கோடிக்கு மேல் என ஒரு ஆய்வறிக்கையை சமர்ப்பித்தார்.

1898 இல் ப்ரிட்டீஷ் இந்த கவுடவிடா ஏரியை ஆய்வு செய்து அதிலிருக்கும் தங்கத்தை எடுப்பதற்காகவே தனிக் குழுவை அமைத்து, லண்டனைச் சேர்ந்த ஒரு நிறுவனத்திடம் அந்தப் பணியை ஒப்படைத்தது. சிறப்பாக செயல்பட்ட அந்தக் குழு கவுட்டவிடா ஏரியின் நடுவில் இருந்த ஒரு குகை மூலமாக மொத்த நீரையும் வற்றச் செய்தது. ஏரி வெறும் நான்கடி ஆழத்திற்கு வந்தது. ஆனால் அந்த நான்கடியில் இருந்த்து நீர் அல்ல.. வெறும் சேரும் சகதியும்..

இந்த நிலையில் சேற்றுக்குள் இறங்கித் தேட இயலாது என முடிவு செய்தவர்கள் ஏரி உலர்வதற்காகக் காத்திருந்தார்கள். அங்கேதான் திருப்பம் நன்றாக உலர்ந்த பின்னர் அந்த சேறும் சகதியும் நிறைந்த பரப்பு கான்கிரீட் தரையைப் போல கெட்டியாக மாறிப்போனது. பழைய சோறு சட்டியோடு உடைந்த சோகத்தில், கிடைத்த ஒண்றிரண்டு பொருட்களை மியூசியத்திற்கும், சில பொருட்களை ஏலமிட்டும் கொஞ்சம் பணத்தைத் தேற்றிக்கொண்டு அந்த கம்பெனி கடையை மூடியது.

1965ம் ஆண்டு கொலம்பிய அரசு, கவுட்டவிடா ஏரியை பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியாக அறிவித்து, அந்த ஏரியில் தனியார் நிறுவனங்கள் இதுபோன்ற ஆய்வு நடத்துவதை தடை செய்த்து. குறிப்பாக ஏரியை வற்ற வைக்கும் செயல்களை தண்டனைக்குறிய குற்றமாக அறிவித்து பாதுகாத்து வருகிறது.

மியூஸ்கா இன மக்களின் தலைவன் குளித்த அந்த ஏரியிலேயே இத்தனை சோதனைகள் பலரால் நடத்தப்பட்டது எனும்போது அவர்கள் வாழ்ந்த தங்க நகரத்தை தேடாமல் இருந்திருப்பார்களா?


தொடர்வோம்..!!!


Tuesday, July 25, 2017

மறைந்திருக்கும் தங்க நகரமும் தேடிச்சென்று தொலைந்த நபர்களும்!!


Share/Bookmark
மற்ற உலோகங்களை விட தங்கத்துக்கு ஏன் இவ்வளவு முக்கியத்துவம்தங்கம் அரிதாகக் கிடைக்கும் உலோகம் என்பதாலா இல்லை மற்ற உலோகங்களைப் போல எளிதில் வேதி வினைகளில் ஈடுபட்டு தன் தனித்தன்மையை இழக்காமல் இருப்பதாலா அல்லது பார்க்க வசீகரமாக இருப்பதாலா அல்லது மேற்கூறிய அனைத்து பண்புகளும் ஒரு சேர இருப்பதாலா? யாராலும் கூற முடியாது.தங்கம் என்கிற உலோகம் எப்பொழுது மனிதர்களிடம் ஒரு மிகப்பெரிய மதிப்பைப் பெற்றது என்பதையும் உத்தேசமாகக் கூற இயலாதுகி.மு., கி.பி என்று நமக்கு வரலாறு தெரிந்த காலத்துலருந்து தங்கம் என்றாலே மனிதர்களை வசியம் செய்யும் ஒரு பொருள் 

அதுவும் கணக்கற்ற தங்கம் புதையல் வடிவில் குறைந்த உடல் உழைப்பில் கிடைக்கிறது என்றால் விடுவார்களா?முதலில் புதையல் என்பது என்னஅரச குடும்பத்தினர் மரணத்தின் போது அவர்களுடன் சேர்த்து புதைக்கப்படும் ஆபரணங்கள் நாணயங்கள் ஒருவகைசெல்வச் செழிப்புடம் இருக்கும் அரசாட்சிகள்,நகரங்கள் அழியும்போது மண்ணுக்குள் புதையும் செல்வங்கள் மற்றொரு வகை.

தான் வைத்திருக்கும் அதிகப்படியான செல்வத்தை எவராவது அபகரிக்கக்கூடும் என அஞ்சி எங்காவது ஒளித்து வைத்துவிட்டு எங்கே வைத்தோம் என எவரிடமும் கூறும் முன் காலன் அவரகளைக் கூட்டிச் செல்லும்போது பதுங்கும் செல்வங்கள் மற்றொரு வகை.. இவைகளுக்கு புதையல் குறிப்புகள் என்றெல்லாம் எதுவும் இருக்காதுஇந்த வகைப் புதையல்களை எதேச்சையாகக் கண்டுபுடித்தால்தான் உண்டு அல்லது இப்படி ஒரு இடம் இருக்கிறது இங்கே புதையல் இருக்கலாம் என எவராவது அனுமானத்தில் குறிப்பெழுதி வைத்திருந்தால்தான் உண்டு.

இப்படி எதேச்சையாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட புதையல்கள் ஏராளம். இங்கிலாந்தில் ஒரு விவசாயி (நமது சமுக வலைத்தளப் பதிவுகளில் வரும் அந்த ஏழை விவசாயி அல்ல) அவர் வேலை செய்ய உபயோகிக்கும் சுத்தியலை வயலில் தொலைத்துவிட்டார். வயலுக்குள் புதைந்த சுத்தியலைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. உடனே நண்பர் உதவியுடன் மெடல் டிடெக்டர்ரை வைத்து வயலில் தேடியபோது சிக்கியது ஒரு புதையல். அதில் இருந்தது 570 தங்கக் காசுகளும், 14191 வெள்ளிக் காசுகளும். உடனே அரசாங்கத்திற்கு இந்த செய்தியைத் அவர்கள் தெரிவித்ததும், அவர்களுக்கு 2.7 மில்லியன் டாலரை பரிசாகக் கொடுக்கப்பட்டு அத்தனை நாணயங்களும் அரசாங்க அருங்காட்சியகத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டது.

1974ல சீனாவின் ஸியான் மலைப்பகுதிகளில் ரெண்டு விவசாயிகள் கிணறு தோண்டிக் கொண்டிருக்க, உள்ளே எதோ தட்டுப்பட்டது. அதைத் தோண்டி எடுக்க, அது சுட்ட களிமண்ணாலான ஒரு போர் வீரனின் சிலை. அது போல் இரண்டு மூன்று கிடைக்க, அவர்கள் அதனைப் பெரும் பொருட்டாகக் கருதவில்லை. மாறாக கிடைத்த சிலைகளை வந்த விலைக்கு விற்றிருக்கின்றனர். இந்த செய்தி காற்று வாக்கில் தொல்பொருள் துறைக்குத் தெரியவர, அந்த இடத்தை வளைத்துப் போட்டு தோண்டியிருக்கின்றனர்.

கிடைத்தது ஒண்றல்ல இரண்டல்ல.. எட்டாயிரத்திற்கும் அதிகமான சுட்ட களிமண்ணாலான் போர் வீரர்களின் சிலைகள், 520 குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட சுமார் 130 ரதங்கள் மற்றும் 150 போர் குதிரைகளின் சிலைகள். அனைத்து சிலைகளுமே கல்லரைகளில் வைக்கும் விதத்தில் வடிக்கப்பட்டிருந்தது.



பிறகுதான் அது சீனாவின் முதல் பேரரசன் க்வின் ஷி ஹூவாங்கின் கல்லறை என கண்டறிப்பட்டது. இவர் கிமு இரண்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். மன்னரின் இறப்பிற்குப் பிறகும் அவரைப் பாதுக்காக்க அவரது கல்லரையைச் சுற்றி 8000 க்கும் மேற்பட்ட போர் வீரர்களின் சிலைகள் வைக்கப்பட்டதாம். இத்தனை சிலைகளையும் வடித்து அந்த இடத்தை உருவாக்க சுமார் ஒரு லட்சம் பணியாட்கள் வேலை செய்திருக்கக்கூடும் எனக் கணிக்கின்றனர் ஆய்வாளர்கள். இது போன்ற எதேச்சையாகக் கண்டறியப்பட்ட வரலாற்றுப் பொக்கிஷங்கள் ஏராளம்.

குறிப்பெழுதி வைக்கப்பட்டிருக்கும் புதையல்களும் உண்டு. நாம் திரைப்பட ஹீரோக்கள் கையில் ஒரு மேப்பை வைத்துக்கொண்டு புதையலைத் தேடி அலைவார்களே.. அதே வகைதான். கடற்கொள்ளையர்கள் தாங்கள் கொள்ளையடிக்கும் செல்வத்தினை ஏதாவது ஒரு இடத்தில் பதுக்கிவிட்டுபின்னர் அதனை வந்து எடுத்துக்கொள்வதற்காக அதற்கான குறிப்புகளையும் வரைபடமாகவோஅல்லது குறியீடுகளாகவோ ஒரு சிலருக்கு மட்டும் புரியும் வண்ணம் எழுதி வைத்துக்கொள்ளும் பழக்கமுடையவர்கள் .  அப்படி மறைத்து வைத்துவிட்டு வரைபடத்துடம்  செல்பவர்கள் மரணத்தைத் தழுவும்போது, அவர்கள் மறைத்து வைத்திருக்கும் பொருட்கள் புதையலாகிறது.

இன்னொரு விசித்திரமான வகையும் உண்டு.தன்னிடம் இருக்கும் செல்வம் தனக்குப் பிறகு மற்றவரிடம் போகட்டும் ஆனால் அதை அவன் தேடி கண்டுபுடித்துக் கொள்ளட்டும் என தன்னிடம் உள்ள செல்வங்கள் அனைத்தையும் ஒரு இடத்தில் மறைத்து வைத்துவிட்டு அதற்கான துப்புகளையும்,தடயங்களையும் எழுத்து வடிவிலோ குறியீடுகள் வடிவிலோ விட்டுச்செல்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்.அக்காலத்தில் மட்டுமல்லநாம் வாழும் இந்த நூற்றாண்டில் கூட அப்படிப்பட்ட ஆட்கள் இருக்கின்றனர்.

உதாரணமாக   ஃபாரஸ்ட் ஃபென் (Forest Fenn)என்பவர் 1980 களில் கேன்சர் நோயால் பாதிக்கப்பட்ட சமயத்தில் தன்னிடம் இருக்கும் தங்க நாணயங்களையும், 17ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பழங்கால மரகத மோதிரங்களையும்ஒரு பெட்டியில் அடைத்து அதை ஒரு இடத்தில் பதுக்கி வைத்து அதற்கான குறிப்புகளை விட்டுச் செல்லவேண்டுமென ஆசைப்பட்டார்.தன்னுடைய மரணத்துக்குப் பின்னரும் தன்னுடைய நினைவுகள் புவியில் இருக்க வேண்டும் என்ற ஒரு எண்ணத்தில் இந்த முடிவை எடுத்திருந்தார். ஆனா பயபுள்ளசாகல.

கடந்த 2010 ஆண்டு ஃபாரஸ்ட் ஃபென்னிற்கு80 வயது நிறைவு பெற, 30 வருடத்திற்கு முன் எடுத்த அந்த முடிவை 2010 இல் நிறைவேற்றினார்ஆம்அந்த தங்க நாணயங்களும் மரகத மோதிரங்களும் அடங்கிய அந்தப் பெட்டியை நியூ மெக்ஸிகோவின் மலைப் பகுதிகளில் மறைத்து வைத்து அதற்கான துப்புகளை ஒரு பாடல் வடிவில் கொடுத்துள்ளார்.

அந்தப் பாடல் வடிவிலான துப்புகள் மட்டுமல்லாமல் பின்குறிப்பாக சில வாசங்களையும் சேர்த்துள்ளார்.. அவை என்னவென்றால் என் பாடலில் உள்ள தகவல்களைத் தவிற வேறு எந்த தகவல்களையும் நம்ப வேண்டாம்ஏனென்றால் வெளியில் நிறைய தவறான தகவல்கள் பரவுகின்றதுநான் எனது புதையலை புதைத்து வைத்திருக்கிறேன் என்று கூறவில்லைமறைத்து வைத்திருக்கிறேன் என்றுதான் கூறியிருக்கிறேன்மறைத்து வைத்திருக்கிறேன் என்று கூறுவதால் அதனை புதைத்து வைக்கவில்லை என்று பொருளாகாது போயா யோவ் நீயும் உன் புதையலும் இதுக்கு நீ புதையல் இல்லைன்னே சொல்லிருக்கலாம்னு தோண்றுகிறதல்லவா?  இன்று வரை இந்தப் புதையல் கண்டெடுக்கப்படவில்லை. நீங்கள் ஆசைப்பட்டால் கூட கட்டுச் சோற்றைக் கட்டிக்கொண்டு நியூ மெக்ஸிகோ வரை சென்று முயற்சித்துப் பார்க்கலாம்.

இதுபோன்ற குறிப்புகள் விட்டுச் செல்லப்பட்ட புதையல்களை எடுப்பது ஒரு சுவாரஸ்யமான செயல். இப்படிப்பட்ட புதையல்களைத் தேடி எடுப்பதையே தொழிலாகக் கொண்ட குழுக்களெல்லாம் இருந்திருக்கிறார்கள். புதையலைத் தேடி எடுப்பது ஒரு மிகப்பெரிய செல்வத்தை அடையும் ஒரு பயணம் என்பதை விட அந்தத் தேடுதலில் கிடைக்கும்சுவாரஸ்யத்தை அனுபவிப்பதற்காகபுதையல் வேட்டையில் ஈடுபட்டவர்கள் ஏராளம்.

பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் சில புத்தகங்களில் எழுதப்பட்ட குறிப்புகள் மூலமும், அரசல் புரசாலாக மக்களிடத்தில் பரவிக்கிடந்த கதைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டும் மறைந்திருந்த ஒரு தங்க நகரத்தைத் தேடி அலைந்தவரகளைப் பற்றியும் அது தொடர்பான மர்மங்களைப் பற்றியும் தான் இனி வரும் பதிவில் காண இருக்கிறோம்.

-    தொடரும்

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...