Saturday, June 17, 2017

பீச்சாங்கை – கை கொடுக்கும் கை!!!


Share/Bookmark
சில வருஷங்களுக்கு முன்னால க்ரிக்கெட் விளையாண்டுகிட்டு இருந்த ஒருத்தர் கேட்ச் புடிக்கிறேன்னு கீழ விழுந்ததால மெடுல்லா ஆப்ளங்கேட்டால அடிபட்டு, பழசையெல்லாம் மறந்து சொன்னதையே திருப்பித் திருப்பி சொல்லிக்கிட்டு இருந்தாரு. ரொம்ப புதுமையான விஷயமா இருந்ததாலும், நகைச்சுவை கலந்து சொன்னதாலயும் எல்லாரையுமே ரொம்ப கவர்ந்த படமா மாறுச்சி. அடுத்ததா போன வருஷம் Tunnel vision அப்டிங்குற இன்னொரு புதுமையான வியாதிய அறிமுகப்படுத்தி, விதார்த்தால கூட இப்டியெல்லாம் நடிக்க முடியுமானு காண்பித்த, ரொம்ப சீரியஸான கதைக்களத்துல உருவான படம் குற்றமே தண்டனை.

அந்த வரிசையில அடுத்ததா Alien Hand Syndrome அப்டிங்குற ஒரு புதுமையான குறைபாட்டப் பத்தி எங்கயோ படிச்ச இயக்குனர் அத மையமா வச்சி ஒரு கதைய ரெடி பண்ணி படமா குடுத்துருக்காரு.  முதல்ல படத்தோட விளம்பரங்கள்ல “Alien Hand Syndrome” பற்றிய இந்தியாவின் முதல் படம்னு விளம்பரம் பன்னிருந்தாங்க. ஒருவேளை படத்துக்காக இவங்களா ஒரு வியாதிய உருவாக்கிருப்பாங்களோன்னு நினைச்சா, அப்டியெல்லாம் இல்லை.  உண்மையிலயே அப்படி ஒரு குறைபாடு இருக்கு.

Spoiler Alert

S.முத்து என்கிர ஸ்மூது பிக்பாக்கெட் கில்லாடி. அவர் மட்டும் இல்லாம அவரோட நண்பர், நண்பரோட மனைவின்னு குடும்பமா சேர்ந்து டீம் ஒர்க் பண்ணி பிக்பாக்கெட் அடிக்கிறவங்க. அதுவும் அந்த குரூப்புல ஸ்மூது ஒரு நல்ல மனம் படைத்த பிக்பாக்கெட். திருடுனதுல முக்கியமான பொருட்கள் எதாவது இருந்தா எடுத்தவங்களுக்கே கொரியர் அனுப்பி விடுற அளவுக்கு நல்லவர்.

எதிர்பாராத ஒரு விபத்துல, அவருக்கு Alien Hand Syndrome அப்டிங்குற குறைபாடு வந்துட அவரோட இடது அவர் சொல்ற பேச்சை கேக்காம அதுவா தனியா செயல்படுது. எவ்வளவோ முயற்சி செஞ்சும் அவரோட பீச்சாங்கைய அவரால கண்ட்ரோல பன்ன முடியல. அந்த சமயம்னு பாத்து ஒரு மிகப் பெரிய பிக்பாக்கெட் ஆர்டர் ஸ்மூதுக்கு கிடைக்க, சொல் பேச்சு கேக்காத கைய வச்சிக்கிட்டே அத எப்படி செஞ்சி முடிக்கிறாரு, அத செஞ்சதால என்னென்ன விளைவுகள்லாம் வருதுங்குறதுதான் படம்.

படத்துக்கு மிகப் பெரிய ப்ளஸ் ஹீரோ. ஆளு சூப்பரா இருக்காரு. நல்ல ஸ்கிரீன் ப்ரசன்ஸ். சிரிக்கும்போதெல்லாம் நம்ம விமல் மாதிரி இருக்காரு. இவன் ரூபத்துல ஒருத்தன ஊமையா பாக்குறது எவ்வளவு சந்தோஷமா இருக்குன்னு பார்த்திபனப் பாத்து வடிவேலு சொல்ற மாதிரி விமல் ரூபத்துல ஒருத்தன் நல்லா நடிக்கிறதப் பாக்க மனசுக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்துச்சி.

அதுவும் அந்த Alien Hand Syndrome வந்தப்புறம் ஒரு பத்து நிமிஷம் அந்தக் கைய வச்சிக்கிட்டு அவர் படுற பாடும், அந்தக் கை பன்னுற அட்டகாசங்களும் செமை. ஆனா தொடர்ந்து அதயே பாக்க கொஞ்சம் போர் அடிக்கத்தான் செய்யிது. ரெண்டாவது பாதில கை சொல் பேச்சு கேக்காம இவரு அதுகூட மல்லுக்கட்டும் போதெல்லாம் “போதும்ப்பா”ன்னு ஆயிருச்சி.


புருஷன் பொண்டாட்டி, நண்பன்னு மூணு பேரும் சேர்ந்து பிக்பாக்கெட் அடிக்கிற ஒரு வித்யாசமான காம்பினேஷனோடவும்,  ஜாலியான, சூப்பரான ஒரு முதல் பாடலோட ஆரம்பிக்கிது படம்.

ஆனா முதல் பதினைஞ்சி இருபது நிமிஷத்துல கிடைக்கிற அந்த ஜாலி ஃபீல் போகப் போக கம்மியாக ஆரம்பிக்கிது. அதை கெடுக்கிறது யாருன்னா நாலு பேர் கொண்ட வில்லன் குரூப்பு.. ப்ளாக் காமெடிங்குற பேர்ல கழுத்துல கத்தி போடுறாங்க.

பக்கத்துல இருந்தவரு என்ன தம்பி ஒரு மாதிரி கவ்வுதுன்னாருப்ளாக் காமெடின்னா அப்டித்தான்னே இருக்கும்ன்ணேன். அதுக்கில்ல தம்பி ப்ளாக்கோ ஒயிட்டோ காமெடின்னா சிரிப்பு வரனுமேன்னாருசாரி சார்.. உங்களுக்கு அப்டின்னா ப்ளாக் காமெடி புரியல.. திஸ் ஈஸ் உலக சினிமா பாக்குறவங்களுக்குதான் புரியும்ன்னேன். மேலருந்து கீழ வரைக்கும் பாத்துட்டு எழுந்து போய் நாலு சீட் தள்ளி உக்கார்ந்துட்டாரு.

மனைவிக்கு பயப்படுற வில்லன். அத சொல்லியே மிரட்டுற ஆர்வக்கோளாறு மச்சான். நகரவே கஷ்டப்படுற அதிக எடையுள்ள ஒருத்தர். சீரியஸான ஒருத்தர்ன்னு அந்த வில்லன் குரூப் செட்டப்பெல்லாம் நல்லாதான் இருந்துச்சி. ஆனா அந்த மச்சான் கேரக்டர்தான் கடுப்பு. அந்த கேரக்டர் அப்டியே கலகலப்பு கருணாகரன் செஞ்ச கேரக்டர். ஈரோடு, திருப்பூர் பேச்சு வழக்குல ”இல்லீங்க மாம்ஸ் சொல்லுங்க மாம்ஸ்”ன்னு அவரு பேசுறதும் அவரோட கெட்டப்புமே கொஞ்சம் கடுப்பா இருக்கு பாக்க.

காட்சிகள் எடுக்கப்படுற லொக்கேஷன் ரொம்ப முக்கியம். ஒரே லொக்கேஷன், ஒரே லைட்டிங் போன்றவற்ற முடிஞ்ச அளவு தவிர்த்தா நல்லது. ஏன்னா இப்பல்லாம் பெரிய ஹீரோ படங்கள்லயே ஒரே லொக்கேஷன் ரெண்டு மூணு தடவ வந்தா கடுப்பாகுறாங்க நம்மாளுக. தூங்காவனம் படத்துல சுத்தி சுத்தி அண்ட கிச்சனுக்குள்ளயே எடுக்கப்பட்ட காட்சிகள் எரிச்சலாக்குச்சி. அதே மாதிரி சர்தார் கப்பர் சிங் படத்துல ஒரு அருவி லொக்கேஷன்ல பவனும், காஜலும் சந்திக்கிற மாதிரி காட்சி ஒரு அஞ்சி ஆறு இருக்கும். திரும்பத் திரும்ப அதே இடத்துல காட்சிகளக் காட்டி ஒரு கட்டத்துல அருவியக் காட்டுனாலே கடுப்பாகி  ஆடியன்ஸ் கத்துற  அளவுக்கு ஆச்சு அதுல.

இங்க வில்லன் சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகள் மொத்தமுமே ஒரு குடோனுக்குள்ள எடுத்துருக்காங்க. அதே லைட்டிங்க். ஒரே மாதிரியான வசன உச்சரிப்பு. முதல் பட இயக்குனர்கள் பெரும்பாலனவங்களுக்கு இருக்க ப்ரச்சனை இது. பட்ஜெட்டுக்குள்ள முடிக்கனும்னு ஒரு சின்ன வட்டத்துக்குள்ள படத்த அடக்கிடுறாங்க. ஒரே ரூமுக்குள்ள எடுத்து வெற்றி பெற்ற படங்கள்லாம் இருக்கு. ஆனா அந்த அளவு அழுத்தமான ஸ்கிரிப்டு நம்மாளுங்க யாரும் பன்றதில்ல. இந்த வில்லன் செட்டப்புல ஒரு சில காட்சிகள் மட்டும் சிரிப்ப வரவழைச்சது. மொத்த படத்துக்கும் இந்த வில்லன் சம்பந்தப் பட்ட காட்சிகள் மட்டும் கொஞ்சம் மைனஸ்.

ப்ளேடு போட்டு பிக்பாக்கெட் அடிக்கிறது கிட்டத்தட்ட வழக்கொழிந்து போன ஒரு தொழிலாயிருச்சி. அதே மாதிரிதான் STD பூத்தும். இப்பல்லாம் STD பூத்துக்கு யாரும் போய் ஃபோன் பன்றாங்களாங்குறதே டவுட்டுதான். இவை சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகள தற்போதைய சூழலுக்கு மாறுபட்டு இருக்கதால கொஞ்சம் நெருடலா இருக்கு.

காமெடி படங்கள்னாலும் சில விஷயங்கள சீரியஸாத்தான் காமிக்கனும். ஆரம்பத்தில “குஜக” கட்சின்னு சொல்லிட்டு “நல்லவங்களோட்தான் கூட்டணி”ன்னு விஜயகாந்த் பேட்டிய கிண்டலடிக்கிறாங்க. ஒருவேளை இது ஸ்பூஃப் வகைப் படமோன்னு பாத்தா அதெல்லாம் இல்ல. திரும்ப இடையில TRP TV ன்னு ஒரு சேனல்ல நியூஸ் வாசிக்கிறத காமிக்கிறாங்க. அந்த நியூஸ் வாசிக்கிற பொண்ணு என்னன்னா கிரிஜா ஸ்ரீ மாதிரி பேசிக்கிட்டு இருக்கு. கதைக் களத்துக்கு ஏத்த மாதிரிதான் காமெடி வைக்கனுமே தவிற சும்மா எதை வைச்சாலும் மக்கள் சிரிக்க மாட்டங்க.

ஹீரோயின் சுமார் ரகம். ஆனா கதையில ஹீரோயினுக்கு ரொம்ப முக்கியத்துவம் இல்லைங்குறதால ஒண்ணும் பெருசா தெரியல. பாடல்கள் வித்யாசமா இருக்கு. பிண்ணனி இசையும் ஓக்கே.

இயக்குனர் அஷோக்கு முதல் படம். ரொம்பவே வித்யாசமான கான்செப்ட். கதை திரைக்கதை ரெண்டுமே நல்லாதான் பன்னிருக்காரு. மேக்கிங்கும் நல்லாதான் இருக்கு. சில இடங்கள்ல short film பாத்துகிட்டு இருக்க மாதிரி இருந்துச்சி. இதே செட்டப்ப வச்சி இன்னும் சிறப்பா செஞ்சிருக்கலாம். உதாரணமா ஆரம்பத்துல காமிக்கிற குடும்பத்தோட பிக்பாக்கெட் அடிக்கிற கான்சென்ப்ட் நல்லாருக்கு. அவங்க சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகள இன்னும் கொஞ்சம் அதிகம் வச்சிருக்கலாம். அவங்கள எதிர்மறையா காமிச்சதுக்கு பதிலா பின்னால ஸ்மூதுக்கு அவங்க உதவி செய்யிற மாதிரி வச்சிருந்தா நல்லாருந்துருக்கும்.

அதுமட்டும் இல்லாம திருடனா இருக்க ஸ்மூத பீச்சாங்கை நல்லவனா மாறச் சொல்லுது. அதயே, சரியா பிக் பாக்கெட் அடிக்கத் தெரியாம இருக்க ஸ்மூதுக்கு அந்தக் கை உதவி செஞ்சி மொக்கையா இருந்தவன செமை பிக்பாக்கெட்டா மாத்துதுன்னு கொண்டு போயிருந்தா இன்னும் சேட்டையா இருந்துருக்கும்.

எப்டியோ, படம் ட்ரெயிலரப் பாத்து எதிர்பார்த்த அளவு ரொம்ப சிறப்புன்னு சொல்ல முடியாது. ஆனா கண்டிப்பா ஒருதடவ பாக்கலாம்.



Tuesday, June 13, 2017

பாஸ்பரஸ் கொளுத்தியும் ப்ளாஸ்டிக் அரிசியும்!!!


Share/Bookmark
சில வருஷங்களுக்கு முன்னால வெயில் காலத்துல தமிழ்நாட்டுல அங்கங்க ஒரு சில தீ விபத்துக்கள் நடந்துச்சி. விபத்துக்கான காரணங்கள் சரியா தெரியல. ”வெள்ளை பாஸ்பரஸ்” அப்டிங்குற ஒரு வேதிப்பொருள் அறை வெப்பநிலையில தீப்பற்றி எரியும்ங்குற விஷயத்த சமீபத்துல படிச்சி தெரிஞ்சிக்கிட்ட நம்மூரு விஞ்ஞானி ஒருத்தன் தீப்பற்றி எரியிற குடிசைங்க வெள்ளை பாஸ்பரஸாலதான் எரியிதுன்னு கிளப்புனான்.  அதுமட்டும் இல்லை இத வேணும்னே ஒரு குழு செய்வதாகவும் பரப்புனான்.

அதாவது இந்த பாஸ்பரஸ் கொளுத்தி என்ன பன்னுவான்னா, வெள்ளை பாஸ்பரஸ்ஸ சாணில முக்கி அத வீட்டு கூரை மேல எரிஞ்சிட்டு போயிருவானாம். வெயில் அடிச்சி சாணி காஞ்சப்புறம் அதுக்குள்ள இருக்க பாஸ்பரஸ் எரிய ஆரம்பிக்குமாம். இந்த டெக்கினிக்க யூஸ் பன்னிதான் தமிழ்நாட்டுல பல குடிசைகள் எரிக்கப்பட்டதா செய்தி தீயா பரவுச்சி. வெள்ளை பாஸ்பரஸ் எப்டி இருக்கும்னே நமக்குத் தெரியாது. வெள்ளை பாஸ்பரஸ் எப்டி இருக்கும்..? வெள்ளையா இருக்கும் அவ்வளவுதான்.

ஏண்டா குடிசைய கொளுத்துரவன் போற போக்குல ஒரு பீடிய பத்தவச்சி கூரை மேல தூக்கிப் போட்டுட்டு போறான்னு சொன்னாலாவது ஒரு லாஜிக் இருந்துருக்கும். இல்ல வெள்ளை பாஸ்பரஸ் வச்சி கொளுத்துறவன் இப்ப எரிஞ்சிதே சென்னை சில்க்ஸ் அந்த மாதிரி ஒரு பெரிய ஆப்ரேஷனுக்கு அத யூஸ் பன்னான்னு அடிச்சி விட்டாலாவது கதைல ஒரு நியாயம் இருந்துருக்கும்.

அதயெல்லாம் விட்டுப்புட்டு அவன் கைக்காசயெல்லாம் போட்டு வெள்ளை பாஸ்பரஸ் வாங்கி, அத சாணியில முக்கி, அந்த சாணி காயிற வரைக்கும் காத்திருந்து கொளுத்தி… ஸ்ஸ்ஸப்பா… இப்பவே கண்ணக் கட்டுதே.... சரி யாராவது அந்த பாஸ்பரஸ் கொளுத்திய பாத்திருக்கீங்களான்னா அதுவும் இல்லை.. அவன் எப்டிடா இருந்தான்னா “ஹைட்டு சார்.. வெய்ட்டு சார்… ஒய்ட்டு சார்”ன்னு அளந்து விட வேண்டியது. இல்லன்னா இருட்டுல என் பக்கத்துலதான் சார் ஓடுனான்.. புடிக்க கை நீட்டுனேன்.. ஜஸ்டு எஸ்கேப் ஆகி ஓடிட்டான் சார்.. அதுலயும் அவன் கால்ல ஸ்பிரிங் வச்சி செம்ம ஸ்பீடா ஓடுனான்னு எங்க ஊர்ல ஒண்ணு கெளப்புனாய்ங்க பாருங்க அதெல்லாம் உச்சகட்டம்.

இந்த பாஸ்பரஸ் கொளுத்திக்கு கொஞ்சமும் சளைக்காத, இன்னும் சொல்லப்போனா அத விட பல மடங்கு வீரியமுள்ள ஒரு புரளிதான் ப்ளாஸ்டிக் அரிசி.

போன வாரம் அலுலகத்துல நண்பர் ஒருத்தர் இந்த ப்ளாஸ்டிக் அரிசைப் பத்தி பேசிக்கிட்டு இருந்தாரு. ப்ளாஸ்டிக்ல் அரிசியா? அது எப்டிங்க? எதும் கலப்பட அரியா?ன்னேன்…. இல்லங்க.. ப்ளாஸ்டிக்லயே அரிசி வந்துருக்குன்னாரு. அவர் சொன்ன இந்த பதில்லருந்தே, ப்ளாஸ்டிக் அரிசின்னு அவர் என்கிட்ட சொன்னப்போ எனக்கு என்னென்ன கேள்விங்கல்லாம் தோணுச்சோ, அதெல்லாம் அவர்கிட்ட யாரோ ப்ளாஸ்டிக் அரிசியப் பத்தி சொன்னப்போ அவருக்குத்  தோணலன்னு தெரிஞ்சிது.

சரி இப்ப ப்ளாஸ்டிக் அரிசின்னா, ப்ளாஸ்டிக்ல உருவாக்கப்பட்ட போலி அரிசிகள்.. அப்டின்னா ப்ளாஸ்டிக்க கொதிகிற தண்ணில போட்டா அது எப்புடி வெந்து சோறு மாதிரி ஆகும்? அப்படியே அதிக வெப்பநிலையில சோறு மாதிரி ஆனாலும் திரும்ப வெப்பநிலை கம்மியான உடனே இறுகிய நிலைக்கு போயிருமே? அப்படியே சோறு மாதிரி பதமா இருந்தாக் கூட அத சாப்டா எப்படி ஜீரணம் ஆகும்? பல வருஷங்கள் ஆனா கூட மண்ணாலயே மக்க வைக்க முடியாத ப்ளாஸ்டிக்க நம்ம உடம்புல உள்ள அமிலங்கள் எப்படி ஜீரணிக்குது? இதெல்லாம்தான் எனக்கு தோணுன அடிப்படை கேள்விகள்.

சரி என்ன மேட்டர்னு இண்டர்நெட்டுல தேடிப் பாத்தா, இப்ப இந்த வதந்தி ஆரம்பிச்சது ஆந்திராவுலன்னு தெரிஞ்சிது. எவனோ ஒருத்தான் பாய் கடையில பிரியாணிய நல்லா ஃபுல் கட்டு கட்டிருக்கான். வயித்துல ஜலபுலஜங்ஸ் ஆயி ரெண்டு நாள் வயித்தப் புடிச்சிட்டே யோசிச்சிருக்கான். அப்பதான் பாய் கடையில திண்ண பிரியாணிலதான் பிரச்சனைன்னு தோணிருக்கு. இந்த ப்ளாஸ்டிக் முட்டை ப்ளாஸ்டிக் அரிசி மேட்டர எங்கயோ கேட்ட ஞாபகம் இருந்திருக்க, உடனே அந்த பிரியாணி கடையில போய் நீ ப்ளாஸ்டிக் அரிசில சமைச்சி போடுறன்னு சண்டை கட்டிருக்கான். அங்க ஆரம்பிச்ச வசந்தி தான் இப்புடி கொழுந்து விட்டு எரியிது.

சரி ப்ளாஸ்டிக் அரிசின்னு எதாவது கண்டுபுடிச்சிருக்காங்களான்னு  தேடிப்பாத்தா எல்லாமே நம்ம பாஸ்பரஸ் கொளுத்திய பாத்த கதைதான். புரளியக் கிளப்பிருக்கானுங்களே தவற எங்கயும் ஆதாரப்பூர்வமா புடிக்கல.

ப்ளாஸ்டிக் அரிசி இல்லாம செயற்கை அரிசி தயாரிப்புகள் இருக்கு. அதாவது அரிசி அரைக்கும்போது வர்ற உடைஞ்ச அரிசிக்கள (குருனை) வச்சி, அதுகூட சில பொருட்கள சேத்து அத மறுபடியும் முழு அரிசியா மாத்துற செய்முறைகள் இருக்காம். அப்படி உருவாக்கப்படுற அரிசிக்கள் உண்மையான முழு அரிசிக்களை விட பண்புகளில் கொஞ்சம் மாறுபாடு இருக்குமாம். அவ்வளவுதான்.

இப்ப வாட்ஸாப், முகப்பக்கங்கள்ல உலவுல வீடியோ ஆதாரங்கள் என்னன்னா வடிச்ச சோத்த உருண்டையா உருட்டி அத பந்து மாதிரி அடிச்சி ஜம்ப் பன்ன வச்சி இதான் ப்ளாஸ்டிக் அரிசிங்குறாங்க. எனக்கு அதப் பாத்து உள்ளத்தை அள்ளித்தா காமெடிதான் ஞாபகம் வந்துச்சி. ”ஐ இவரு துள்றாரு இவருதான் காசிநாதன்.. ஐ அவரும் துள்றாரு அவருதான் காசிநாதன். ஐ நானும் துள்றேன் நாந்தான் காசிநாதன்”ங்குற மாதிரி ஐ இதுவும் ஜம்ப் பன்னுது இதான் ப்ளாஸ்டிக் அரிசி.. ஐ அதுவும் ஜம்ப் பன்னுது அதுவும் ப்ளாஸ்டிக் அரிசின்னு அள்ளி விடுறானுங்க. கடந்த ஒரு வாரமா சோத்த எவனும் திங்கிறதுல்ல. உருட்டி தரையில அடிச்சி விளையாண்டுக்கிட்டு இருக்கானுங்க.

இவனுங்களாச்சும் பரவால்ல. இவங்களுக்கு விழிப்புணர்வக் குடுக்கவேண்டிய மீடியா இன்னும் ஒருபடி மேல போய் எரியிற தீயில எண்ணைய ஊத்தி அவங்க கொஞ்சம் ப்ரச்சனைய பெருசாக்கிட்டு இருக்காங்க.

அதயெல்லாம் விட மீடியாக்கள்ல வர்ற “ப்ளாஸ்டிக் அரிசியைக் கண்டறிய வழிகள்தான்” தாறுமாறு. யாருமே ப்ளாஸ்டிக் அரிசியப் பாத்ததில்லை. இப்படித்தான் இருக்கும்னு ஒரு உத்தேசமா ”ப்ளாஸ்டிக்” அப்டிங்குற வார்த்தைய மட்டும் மனசுல வச்சிக்கிட்டு ஸ்க்ரிப்ட் எழுதிருக்கானுங்க.

சோற வடிச்சி மூணு நாள் வச்சிருங்க.. அது கெட்டுப்போகலன்னா ப்ளாஸ்டிக் அரிசி.. கெட்டுப்போச்சுன்னா நல்ல அரிசியாம். அப்ப மூணு நாள் கண்டுபுடிக்கிற வரைக்கும் சோறு திங்காம பீஸா பர்கர்ன்னு திங்கிறதா?

அப்புறம் தண்ணில போட்டா நல்ல அரிசி கீழ போயிருமாம்..ப்ளாஸ்டிக் அரிசி மேல மிதக்குமாம். அடேய்… நல்ல அரிய தண்ணில போட்டாலே எடை கம்மியா இருக்க அரிசிங்க மேல மிதக்கத்தாண்டா செய்யும்…

அப்புறம் கொதிக்கிற தண்ணில போட்டா ஒரு லேயரா ஃபார்ம் ஆகுமாம்.. அரிசிய சூடு பன்னா ப்ளாஸ்டிக் அரிசி கருப்புக் கலர்ல கருகிருமாம். அதாவது பாலிதீன் பை, ப்ளாஸ்டிக் ஐட்டத்தையெலாம் எரிச்சா உருகி கருப்பாகுதுல்ல.. அத மைண்டுல வச்சி எழுதப்பட்ட பாய்ண்டு இது.



அதவிட உச்சகட்ட சிரிப்பு வந்தது ஒரு ஃபோட்டோவப் பாத்து. அதுல ஒருபக்கம் வெள்ளையா கொஞ்சம் அரிசி.. இன்னொரு பக்கம் மங்கலா பழுப்பு நிறத்துல கொஞ்சம் அரிசி. மங்கலா இருக்க அரிசி நல்ல அரிசின்னும், வெள்ளையா இருக்க அரிசிய ப்ளாஸ்டிக் அரிசின்னும் குறியிட்டுக் காட்டிருந்தானுங்க. அட லூசு நாயிங்களா.. இந்தப் பக்கம் வெள்ளையா இருக்கது பச்சரிசி.. அந்தப்பக்கம் மங்களா இருக்கது புழுங்கரிசி.. பச்சரிசிக்கும் புழுங்கலரிசிக்கும் வித்யாசம் தெரியாதவன்லாம் ப்ளாஸ்டிக் அரிசியக் கண்டுபிடிக்க வழிசொல்றானே ஆண்டவா..

இதெயெல்லாம் விடுங்கப்பா.. ப்ளாஸ்டிக் அரிசியக் கண்டுபுடிக்க இதவிட  இன்னொரு ஈஸியான வழி இருக்கு. அத யாருமே சொல்லலியே.. நீங்க சாப்ட சாப்பாடு, எப்புடி சாப்பிட்டீங்களோ அப்புடியே டிஸ்போஸ் ஆச்சுன்னா அது ப்ளாஸ்டிக் அரிசி.  எப்பவும் போல போச்சுன்னா அது நல்ல அரிசி . அம்புட்டுதேன் மேட்டர்.

ஆனா ஒண்ணு… நெருப்பில்லாம புகையாது. நாம வழக்கமா வாங்கி சாப்புடுற அரிசிகள்ல கலப்பட அரிசிகள் வந்திருக்கலாம். இப்போதுதான் வந்திருக்கவேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. நெடு நாட்களுக்கு முன்னரே வந்திருக்கலாம். இப்பதான் ப்ரச்சனை வந்திருக்குங்குறதால நாம எல்லாருமே சாதத்த உருட்டி உருட்டிப் பாக்குறோம். அப்படி பந்து போல உருளும் அரிசிவகை வெளிநாடுகளில் உபயோக்கிக்கப்படும் Glutinous riceஎனப்படும் ஒருவித ஒட்டும் தண்மையுடைய அரிசி வகையாக இருக்கக்கூடும் என நண்பர் ஒருவர் எழுதியிருந்தார். அப்படியும் இருக்கலாம். அல்லது பாஸ்பரஸ் கொளுத்திகளைப் போல இது முழுவதும் மிகைபடுத்தப்பட்ட ஒரு வசந்தியாகவே இருக்கலாம்.

எது எப்படி இருந்தாலும் புதுசா வந்திருக்குற அரிசி ப்ளாஸ்டிக்கால் ஆனதல்ல என்பது மட்டும் உறுதி. கிளப்பி விடுறதுதான் விடுறீங்க.. தயவு செய்து “ப்ளாஸ்டிக் அரிசி” ங்குறதுக்கு பதில் “கலப்பட அரிசி”ன்னாவது சொல்லுங்க. மனசுக்கு கொஞ்சம் ஆறுதலாவாச்சும் இருக்கும்.



Saturday, June 10, 2017

அசத்தும் அமெரிக்க ரஜினி ரசிகர்!!!


Share/Bookmark


தான் எந்த விதமான ரசனையுடையவன் என்பதை ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு விதாமாகக் வெளிக்காட்டிக் கொண்டுதான் இருக்கின்றனர். இது சினிமா ரசிகர்களுக்கு மட்டுமில்லை மனிதனாகப் பிறந்த ஒவ்வொருவரும் தான் ரசிக்கும் ஒரு விஷயத்தை மற்றவர்களும் அறிய வேண்டும் என விரும்பி அதை ஒவ்வொரு விதத்தில் வெளிக் காட்டுகின்றனர். தான் ரசிப்பவரைப் போல ஆடை அணிவது, அவரைப் போல நடந்து பார்ப்பது, அவர்களைப் போல சிகையலங்காரம் செய்துகொள்வது என இப்படி அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். 

அரசியல் ஆர்வமிருப்பவர்கள் அவர்கள் விரும்பும் கட்சிக் கொடிகளை வாகனங்களில் பறக்க விடுகின்றனர். சேகுவேரா போன்ற புரட்சியாளர்களை விரும்புபவர்கள் அவர்களின் படம் போட்ட ஆடைகளை அணிகின்றனர். கால்பந்தாட்டத்தில் ரொனால்டோவோ, மெஸ்ஸியோ ஒரு புதிய வடிவில் முடிவெட்டிக் கொண்டு களமிரங்கினால் அது உலகம் முழுவதும் பிரபலமடைகிறது. மறுநாள் அவர்களின் ரசிகர்களும் அதே போல் முடிவெட்டிக்கொண்டு கிளம்புகின்றனர். ஆக ரசிப்பவர்களும் ரசனையும் மாறினாலும் வெளிப்பாடு எப்போதும் ஒன்றுதான்.

சினிமா நட்சத்திரங்களைப் பொறுத்த மட்டில் இது இன்னும் ஒருபடி மேல் அதிக ரசிகர் பட்டாளங்களை வைத்திருக்கும் முன்னனி நடிகர்கள் எது செய்தாலும் அதை பின் தொடர லட்சக் கணக்கிலான ரசிகர்கள் உண்டு. அதுவும் ரஜினி என்றால் சொல்லவா வேண்டும்.



படையப்பா திரைப்படத்தில் முட்டிக்கு அருகில் பாக்கெட் வைத்த கார்கோ பேண்ட் அணிந்து நடித்திருந்தார். அது மிகப் பிரபலமடைந்தது. அதன்பின் நலிவடைந்து வரும் தொழில் செய்து வரும் சிலர், ரஜினி அடுத்த படத்தில் எங்களது பொருட்களை உபயோகித்து நடிக்க வேண்டும் என்ற வேண்டுகோள் விடுத்த பேட்டிகளெல்லாம் வார இதழ்களில் வந்தது.

சிவாஜி- த பாஸ் ரீலீஸான சமயத்தில் 8055 என்ற எண்ணை தனது வாகனங்களுக்கு வாங்க ரசிகர்கள் எத்தனை போட்டி போட்டார்கள் என்பது பலர் அறிந்தது. (8055= BOSS)

தற்போது அதற்கும் ஒரு படி மேலாக, வெங்கட்  என்ற அமெரிக்க வாழ் ரஜினி ரசிகர், ரஜினியின் பெயர் வரும்படியான நம்பர் பலகையை தனது நான்கு சக்கர வாகனத்திற்கு பெற்றிருக்கிறார். இது முதல்முறை அல்ல. ஏற்கனவே கனடாவில் சில ஆண்டுகள் வசித்த பொழுதும்   இதே நம்பர் பலகையைத்தான் தனது வாகனத்திற்குப் பெற்றிருந்தார்.



நம்பர் பலகையிலிருக்கும் RAJNI 01 என்ற எண் ரஜினிதான் என்றும் நம்பர் 1 என்பதைக் குறிப்பதற்காக வாங்கினாராம்.

இவை பரவாயில்லை. அவராக அமைத்துக்கொண்டது. ஆனால் தானாக அமைந்த ஒரு விஷயம் இருக்கிறது. அதில்தான் ஆச்சர்யம். அவர் மனைவியின் பெயரும் ரஜினிதான்.


அடிமட்டத்தில் மட்டும் இல்லை அனைத்து மட்டத்திலும் தீவிர ரசிகர்களைக் கொண்டவர் ரஜினி என்றால் அது மிகையில்லை.


Friday, June 9, 2017

THE MUMMY!!! (2017)


Share/Bookmark
ஹாலிவுட்டைப் பொறுத்தவரைக்கும் ஒரு படம் மிகப் பெரிய வெற்றியடைஞ்சிட்டா  மக்கள் சலிச்சிப் போயி போதும்ப்பா சொல்ற அளவுக்கு  அடுத்தடுத்த பாகங்கள் எடுத்து எடுத்தே கொண்ணுருவானுங்க. அந்த வியாதிதான் இப்ப கொஞ்சம் கொஞ்சமா நம்மூர்லயும் பரவி சிங்கங்களையும் முனிக்களையும் பாத்து யப்பா சாமி ஓட்டுனது போதும்டா ரீலு அந்து போச்சுங்குற அளவுக்கு சொல்ல வச்சிருக்கு.

ஏற்கனவே மம்மிக்களை வைச்சி நிறைய படங்கள் வந்திருந்தாலும், 1999 ல ஸ்டீஃபன் சம்மர்ஸால் எடுக்கப்பட்ட ”தி மம்மி” மிகப்பெரிய வரவேற்பைப் பெற்றது. ”ஹமுனாபுத்ரா”ங்குறா ஒரு நகரைக் கண்டுபிடிச்சி அதுல சில ஆயிரம் வருஷங்களாக தூங்கிட்டி இருந்த மம்மிய இவனுங்க தண்ணி தெளிச்சி எழுப்பி விட்டுட, அடுத்து அது என்னென்ன அட்டகாங்கள் பன்னுதுங்குறதுதான் 1999ல வெளிவந்த தி மம்மி.

மணல் புயல், ஒரு முழு மனிதனை ஒரு நொடியில கடிச்சித் திங்கிற பூச்சிகள், பாதி உடலோடு சண்டை போடுற மம்மிக்கள், மொட்டைத் தலை வில்லன்னு நிறைய விஷயங்கள் மக்களை கவர்ந்துச்சி. வெளியிடப்பட்ட அனைத்து மொழிகளிலுமே அந்தப் படம் மிகப்பெரிய வெற்றியடைஞ்சிது. அதைத் தொடர்ந்து எடுக்கப்பட்ட, ராக் நடித்த “தி மம்மி ரிட்டர்ன்ஸ்”, ஜெட்லி வில்லனாக நடித்த “ட்ராகன் எம்பயர்” போன்ற அடுத்தடுத்த பாகங்கள் முதல் பாகத்தின் அளவுவுக்கு வரவேற்பைப் பெறல.

அப்படியிருக்க ஆக்‌ஷன் கிங் டாம் க்ரூஸ் மற்றும் ரசல் க்ரோவ் நடிப்பில வெளிவந்துருக்கு ஒரு புது மம்மி. ஏம்பா டாம் குரூஸூக்கும் மம்மிக்கும் என்னப்பா சம்பந்தம்னு கேப்பீங்க.. சம்பந்தம் இல்லைதான்… ஆனா சம்பந்தப் படுத்திக்கிட்டதன் சோறு போடுவாய்ங்க.. 

பழைய மம்மிக்கும் இப்ப வந்திருக்க புது மம்மிலயும் கதையில ஒண்ணும் பெருசா வித்யாசமெல்லாம் இல்லை. 5000 வருஷத்துக்கு முன்னால ஆஹ்மெட்ன்னு ஒரு இளவரசி, அவங்க அப்பாவுக்கு ரெண்டாந் தாரம் வழியா ஒரு குழந்தை பிறந்த உடனே, எங்க ஆட்சி நமக்கு கிடைக்காதோங்குற பயத்துல அப்பா, சித்தி அவங்க கொழந்தை எல்லாரையும் மட்டை பன்னிடுறா. ஆஹ்மெட் தன்னோட லவ்வரையும் பலி கொடுத்துட்டா, தீய சக்திகளோட கடவுள் மூலமா அழிக்கமுடியாத மாபெரும் சக்தியா மாறிடலாம்னு முடிவு செஞ்சி அவன பலி கொடுக்கப் போகும்போது, ஜஸ்ட் மிஸ்ஸு.. அதுக்குள்ள அரண்மனை காவலாளிகள் வந்து இவளப் புடிச்சி மம்மி ஆக்கிடுறானுங்க. சார் தப்பா புரிஞ்சிக்கிட்டீங்க.. நீங்க நினைக்கிற மம்மி இல்லை. இது எகிப்து மம்மி. 

அவ ஒரு தீயசக்திங்குறதால சனியன ஊருக்குள்ளயே வச்சிருக்கக் கூடாதுன்னு, எகிப்துலருந்து ஆயிரம் கிலோமீட்டருக்கு அப்புறம் உள்ள மெசபடோமியால, வெளிலயே வரமுடியாதபடி பாதுகாப்பா பொதைச்சிடுறானுங்க. 

அப்புறம் என்ன, நிகழ்காலத்துல நம்ம டாம் குரூஸூம் அவரோட லவ்வரும் அந்தப் புள்ளைய பொதைச்ச இடத்தத் தோண்டி அத எழுப்பி விட்டுருவானுங்க. அது போறவன் வர்றவனையெல்லாம் புடிச்சி கடிச்சி வைக்கும். கடைசில அத எப்புடி அழிக்கிறானுங்கன்னுதான் முக்கியம். 

திமிங்கலம்.. செத்துப்போன ஆஹ்மெட்ட மம்மியாக்கி நீ பொதைச்சி வைய்யி… மண்டை கசாயம் பொதைச்சி வச்ச மம்மிய நீ தோண்டி வெளில எடுத்து வய்யி… பேயி.. நீ தோண்டி எடுத்த மம்மிய மறுபடியும் கொண்ணு பூமிக்குள்ளயே பொதைச்சி வெய்யி.. ஏன் சார் பேசாம அந்த மம்மி பொதைச்ச எடத்துலயே இருந்துருக்கலாமே.. இருந்துருக்கலாம்தான்.. அப்புறம் புரோடியூசர்கிட்ட வாங்குன காசுக்கு எப்புடி படம் எடுக்குறது?

மம்மி பொட்டிக்குள்ளருந்து வெளில வந்தப்புறம் திடீர்னு கை தனியா கால் தனியா ஆட்டி ஒரு மைக்கல் ஜாக்சன் ஸ்டெப்பு ஒண்ணு போட்டுச்சி.  நான்கூட ஓ பேயி மைக்கேல் ஜாக்சன் ஃபேன் போலன்னு நினைச்சிட்டேன். அப்புறம்தான் தெரியிது பேயோட நடக்குற ஸ்டைலே அப்புடித்தான்னு.

படத்துல ஒரு ஃப்ளைட் க்ராஷ் ஆகுற சீன் ஒண்ணு எடுத்துருக்கானுங்க. சூப்பரா எடுத்துருந்தாங்க. 3Dக்கும் அதுக்கும் பாக்கும்போது நமக்கே அடிவயிறு கலங்கிருச்சி ஒரு நிமிஷம் நம்ம மம்மி பாக்குறோமா இல்லை மிஷன் இம்பாஸிபிள் பாக்குறோமான்னு கொயப்பமாயிருச்சி. 

அதுவும் ஆங்கிலப் படங்கள்னா நம்ம ஆட்கள் தியேட்டர்ல அடிக்கிற கூத்துக்கு அளவே இருக்காது. ஒரு காட்சில “சார் இங்க ஒரு பாடி இருக்கு”ன்னு ஒருத்தன் சொல்லுவான். உடனே தியேட்டர்ல இருந்த ஒருத்தன் “அப்டியே என்ன சைஸுன்னு பாத்து சொல்லுப்பா” ன்னு கமெண்ட் அடிக்க தியேட்டரே சிரிச்சிது.

கதையிலயும் பெரிய மாற்றம் இல்லை. பழைய மம்மில ஆம்பளை மம்மி. இங்க லேடீஸ் மம்மி. அதுவும் அந்தப் பொண்ணு பாக்க அப்டியே நம்ம ஓவியா சாயல்ல இருக்கு. டாம் குரூஸ் எத்தனை படத்துல எத்தனை பேர போட்டு வெளுத்து எடுத்துருப்பாரு. எல்லாத்துக்கும் சேத்து இந்தப் படத்துல மம்மி அவரப் போட்டு வெளுக்குது. தூக்கிப் போட்டு பந்தாடுது. எல்லாத்தையும் வாங்கிட்டு நம்மாளு வலிக்குதா? ப்ச் ப்ச்.. லைட்டான்னு தொடைச்சிட்டு போய்ட்டே இருக்காப்ள.  ரசல் க்ரோவ் ரொம்ப சாதாரண ஒரு பாத்திரத்தில் வந்துட்டு போறாரு. 

மம்மியைக் கண்டறியும் குகைக் காட்சி, மம்மி உயிர்த்தெழும் காட்சி, விமான விபத்துக் காட்சின்னு அங்கங்க ஒண்ணு ரெண்டு விஷங்கள் நல்லா இருக்கு. மத்தபடி பெருசா சுவாரஸ்யப் படுத்துற அளவு சிறப்பா எதுவும் இல்ல


Tuesday, June 6, 2017

போங்கு – ஒரு ரேர் பீஸின் ஆர்டினரி திரைப்படம்!!


Share/Bookmark
கதை திரைக்கதையைத் தாண்டி கதாப்பாத்திர அமைப்புங்குறது ஒரு படத்தோட வெற்றிக்கு மிகவும் முக்கியமான ஒண்ணு. கதாப்பாத்திரங்களோட அமைப்புதான் ஒரு திரைக்கதைக்கு உயிர் கொடுக்குற முக்கியமான விஷயம். ஒரு படத்துல ஒரு நடிகர் நடிக்கிறாருன்னா அந்தப் படத்தப் பத்தி பேசும்போதெல்லாம் அவர் நடிச்ச கதாப்பாத்திரம்தான் முன்னால வந்து நிக்கனும். ரொம்பப் பெரிய உதாரணம்லாம் வேணாம்.. பாகுபலிய எடுத்துக்குங்க.. பாகுபலியப் பத்திப் பேசும்போது நமக்கு கட்டப்பாங்குற பேர்தான் மொதல்ல வருமே தவற சத்யராஜ்ங்குற பேர் முன்னால வந்து நிக்காது. அதே மாதிரிதான் அந்தப் படத்துல ஒவ்வொரு பாத்திரப் படைப்பும்.

ஒரு கதாப்பாத்திரம் எவ்வளவு நேரம் திரையில வருதுங்குறது முக்கியம் இல்லை. அது அந்தக் கதையில ஏற்படுத்துற தாக்கமும், பார்வையாளர்கள் மனதுல ஏற்படுத்துற தாக்கமும்தான் முக்கியம். ரெய்டு-2 ன்னு இந்தோநேஷியன் ஆக்‌ஷன் படம் ஒண்ணு இருக்கு. பெரும்பாலானோர் பார்த்திருக்கக் கூடும். அதுல paid கில்லர் ஒருத்தன் இருப்பான். மொத்தமா அந்த கேரக்டர் படத்துல நாலு சீன் தான் வரும். முதல் காட்சில ஒருத்தன அவன் கொடூரமா கொலை பன்னுவான். அடுத்த காட்சில அவனோட ஃபேமிலி எப்படி.. அவனோட மனைவி அவன எப்படி நட்த்துறாங்குறத காமிப்பாங்க.. அதுக்கு அடுத்த சீன்ல அவன இன்னொரு கேங் கொலை பன்னிரும்.  இவ்வளவுதான் அவனோட சீன்ஸ் அந்தப்  படத்துல. அதிகபட்சம் பத்து நிமிஷம். அவன் நல்லவன்லாம் கெடையாது. கொடூரமான கொலைகாரன். ஆனாலும் அவன் சாகும்போது நமக்கு கஷ்டமா இருக்கும். அந்த குறுகிய நேரத்துல நம்ம மனசுல அவன ஆழமா பதிக்கிறாங்க. அதுதான் ஒரு சிறந்த பாத்திரப்படைப்பு.

அட போங்கப்பா.. பாத்திரப் படைப்பாவது.. மன்னாங்கட்டியாவது.. நாங்க அதெல்லாம் கண்டுக்க மாட்டோம். ஹீரோன்னா பஞ்ச் பேசனும். வில்லன்னா ஹை பிட்ச “வண்டிய எடுங்கடாஆஆ”ன்னு கத்தனும் அவ்ளோதான் நம்ம லாஜிக் அப்டின்னு மனசுல வச்சிக்கிட்டு எடுக்கப்பட்ட ஒரு படம் தான் நம்ம போங்கு.

Spoiler Alert

ஜெயில்லருந்து வந்த நட்ராஜ் & co (ஒரு பொண்ணு +ரெணுடு பசங்க) எல்லா கார் கெம்பெனிகள்லயும் வேலை தேடுறாங்க. ஆனா இவங்களோட profile blacklist பன்னப்பட்டிருக்கதால யாரும் இவங்களுக்கு வேலை  குடுக்க மாட்டேங்குறாங்க. அந்த விரக்தில, ஒரு அண்ணாச்சிக்கிட்ட வேலைக்கு சேருறாங்க. அவரு இவங்களுக்கு கார் திருடுற அசைண்மெண்ட்ட குடுக்குறாரு. ரெண்டு கார் திருட்டுகள வெற்றிகரமா முடிச்ச பிறகு மதுரையில பல்க்கா பத்து கார் திருடுறதுக்கான ஆர்டர நட்ராஜ்கிட்ட குடுக்குறாரு.

நட்ராஜ் கார் திருடப்போறது யாருன்னா மதுரை முத்துப்பாண்டியோட கசின் பிரதர் மதுரை சாதா பாண்டி வீட்டுல. அங்க போனப்புறம்தான் மதுரைப் பாண்டி ஏற்கனவே நட்ராஜோட வாழ்க்கையில விளையாண்டுருக்கது தெரியவர, அவர நட்ராஜ் எப்படி சுத்தவிட்டு, பழி வாங்குறாருங்குறது தான் படத்தோட கதைச் சுருக்கம்,  

கதாநாயகன் நட்ராஜ் உட்பட படத்துல எந்த கேரக்டருக்குமே ஒரு டீட்டெய்லிங் இல்லை. அவங்க சொல்லிருக்க ஒருசில விஷயங்களையும் நம்ம மனசுல நிக்கிற மாதிரி சொல்லல. ரொம்ப லைட்டா கேஷூவலா எடுத்துருக்காங்க.

முதல்ல நட்ராஜ் ஒருத்தர்கிட்ட வேலை பாக்குறாரு.. அவர் யாரு? அவர் ஏன் கார தூக்க சொல்றாரு? அவரோட தொழில் என்ன? சரி நட்ராஜ் காரக் கடத்துனப்புறம் அந்தக் கார்ல பத்துகோடி பணம் இருக்கத கண்டுபுடிக்கிறாரு. (sneak peak இல் ரிலீஸ் செய்யப்பட்ட காட்சி) அந்தப் பணத்த நட்டியே வச்சிக்கிட்டாரா இல்லை கார் கடத்த சொன்னவர்கிட்ட குடுத்தாரா?

நட்ராஜ் கூட இருக்க பொண்ணு யாரு? நட்ராஜோட லவ்வரா இல்ல ஃப்ரண்டு மட்டுமா? வில்லன்னு ஒருத்தர்.. மதுரையிலயே பெரிய தாதா.. அவருக்கு காருன்னா ரொம்ப இஷ்டம். எந்தக் காரா இருந்தாலும் அத வாங்குறதுக்கு எங்க வேணாலும் போவாரு.. என்ன வேணாலும் செய்வாறுன்னு பில்ட் அப் பன்றாங்க. ஆனா அவருக்கு கார் புடிக்கும் அடுத்தவங்க சொல்லிக்கிட்டே இருக்காங்களே தவற, அவருக்கு கார் பிடிக்கும்னு காட்ட அவருக்கு எதாவது ஒரு சீன் இருக்கா? இல்லை ஏன் புடிக்கும்ங்குறதுக்கு காரணமாவது இருக்கா? அட்லீஸ்ட் ஒரு சீன்ல அவர் கார் ஓட்டுற மாதிரியாவது வைக்க வேண்டாமா? மதுரைல பெரிய ஆளுன்னு அவன நெருங்கவே முடியாதுன்னு சொல்றாங்க. ஆனா ஒரு வருஷம் முன்னாலதான் ஒரு மினிஸ்டருக்கு அள்ளக்கையா இருக்க மாதிரி காமிக்கிறாங்க.

இப்டி இன்னும் அடுக்கிட்டே போகலாம். பவர்ஃபுல்லான காட்சின்னு எதையுமே சொல்ல முடியல. இடைவேளைல என்ன நடக்கப்போகுதுன்னு நமக்கே தெரியிது. அதுவும் ஆங்கிலப் படங்கள்ல வர்ற மாதிரி ஒரு காருக்குள்ள ஒரு சிஸ்ட்த்த வச்சிக்கிட்டு, சிசிடிவி கேமராவயெல்லாம் ஹேக் பன்னி “ஆல் CCTV cameras under control” ன்னு சொல்றதெல்லாம் சிரிப்பு.

படத்துல சொல்லிக்கிற மாதிரி இருந்த ஒரே போர்ஷன் ஜாவா சுந்தரேசன் கார் திருடு போகாம பாத்துக்க வந்து செய்யிற சில அளப்பரைகள்தான். முனீஸ்காந்த்தப் பாக்க பாவமா இருக்கு.. நச நசன்னு பேசிக்கிட்டே இருக்காரு. ஆனா எதுக்குமே சிரிப்பு வரமாட்டுது. ஒரே ஒரு காட்சில வந்த மயில்சாமியும் ஏமாத்திட்டார். 

நட்ராஜ் டீம்ல கூடவே குண்டா ஒருத்தர் இருக்காரு. ஒண்ணு ரெண்டு காட்சிகள்னா ஓக்கே. ஒரு முழுப் படத்துக்கும் சப்போர்ட்டிங் ரோல் பன்ற அளவு அவருக்கு ஸ்க்ரீன் ப்ரசன்ஸ்லாம் இல்லை. டீம் செலெக்‌ஷன்லயும் கொஞ்சம் கோட்ட விட்டுருக்காங்க.

இதுல தவால் குல்கர்னி சுண்ணாம்பு சட்டித் தலையோட, போலீஸ் ஆஃபீசரா வந்து  தனியா ஒரு ரூட்டுல போயிட்டு இருக்காரு. “யாரு பெத்த புள்ளையோ தனியே இப்புடி சுத்திக்கிட்டு இருக்கே” ன்னு பாக்க நமக்கே பாவமா இருக்கு.

நட்டி நல்ல ஸ்க்ரீன் பிரசன்ஸ் உள்ள ஆளுதான். ஆனா கதை செலெக்‌ஷன்ல ரொம்ப கோட்ட விடுறாரு. டைட்டில்ல “ரேர் பீஸ் நட்டி”ன்னு போடுறாங்க. ஆனா அந்த ரேர் பீஸ வச்சி ரொம்ப ஆர்டினரியா படம் எடுத்துருக்காங்க.

இயக்குனர் தாஜ் மேக்கிங்குலயும் சரி, ஸ்க்ரிப்ட்டும் சரி இன்னும் நிறையா இம்ப்ரூவ் பன்னிக்கனும். ஒரு படத்துல காட்சிகள் நகர்றது முக்கியமில்லை. சுவாரஸ்யமா நகரனும் அதுதான் ரொம்ப முக்கியம். ”லோக்கல் நாயகன்” ஸ்ரீகாந்த் தேவாவோட இசை ஓக்கே. பாட்டுலாம் ரொம்ப சுமார் ரகம். BGM ல தனுஷ் நடிச்ச பொல்லாதவன் தீம் மியூசிக் ஓடிக்கிட்டு இருக்கு. கேமரா ஓக்கே.

மொத்தத்துல கதை, திரைக்கதை, பாத்திரப்படைப்பு, வசங்கள்னு அனைத்திலுமே சுமார் ரகம் தான் இந்த போங்கு.


Wednesday, May 31, 2017

ஏய் நா இண்டர்வியூக்கு போறேன்.. இண்டர்வியூக்கு போறேன்-ACCET PLACEMENT!!! -2


Share/Bookmark
இந்தப்பதிவின் முதல் பகுதியைப் படிக்க இங்கே க்ளிக்கவும். காலங்கள் உருண்டோடியது. சுத்தி உள்ள எல்லாம் மாறிக்கிட்டே இருந்துச்சி. ஆனா நா இண்டர்வியூக்கு போயி மொக்கை வாங்கிட்டு வர்றது மட்டும் மாறவே இல்லை. ஒரு கட்டத்துல reject ஆகுறது கஷ்டமாக இருந்த காலம் போய் என்ன சார்.. நேத்து  இண்டர்வியூ பன்ன வர்றேன்னீங்க.. வரவே இல்லை ன்னு ஒவ்வொன்னையும் எஞ்சாய் பன்ன ஆரம்பிச்சிட்டேன். அதுவும் ஒவ்வொரு தடவ நா இண்டர்வியூக்கு போகும்போதும் எங்க பயலுக குஷியாயிருவானுங்க.. எப்புடியும் ஊத்திக்கும்னு தெரிஞ்சே நா ஃபைல துக்கிட்டு வர்றத பாத்துட்டு ஃபைனல் இயர் ஹாஸ்டல் வாசல்ல உக்காந்துக்கிட்டு என்ன தல.. இந்தத் தடவ அடி கொஞ்சம் ஓவரோ கால்லயே போட்டானுங்க போலருக்குன்னு கேட்டாத்தான் அவனுங்களுக்கு நிம்மதி.

ஒரு வேளை நாம கொண்டு போற ஃபைல்தான் ராசியில்லையோ அப்டின்னு, ஏற்கனவே வேலை கிடைச்சவன் வச்சிருந்த ஃபைல எடுத்துட்டு போவேன். அன்னிக்கும் பொடனில தட்டி அனுப்பி விட்டுருவாய்ங்க.. திரும்ப வந்து “இந்தா உன் ஃபைலு.. உன் மொகர மாதிரியே இருக்கு”ன்னு வாங்குனவன்கிட்ட விசிரி அடிச்சிருவேன்.

ப்ளேஸ்மெண்டுக்குன்னு ஒரு 2000 ரூவா வாங்குவானுங்க.. அந்த ரெண்டாயிரத்தையும் முழுசா, ஏன் அதுக்கும் அதிகமாவே யூஸ் பன்ன ஆளுகள்ல நானும் ஒருத்தன். காரைக்குடி, மதுரைன்னு லோக்கல்ல இண்டர்வியூ அண்டண்ட் பன்னிட்டு இருந்துட்டு, அடுத்த கொஞ்ச நாள்ல திண்டுக்கல், கோவைன்னு இண்டர்நேஷனல் டூர் போக ஆரம்பிச்சிட்டோம்.
Polaris ன்னு ஒரு கம்பெனி.. திண்டுக்கல் PSNA ல off-campus. எங்க காலேஜ்லருந்து பஸ் arrange பன்னிருந்தானுங்க.. காரைக்குடிலருந்து திண்டுக்கல் போற வரைக்கும் ஒரே கூத்துதான். நான் எங்க டிப்பார்ட்மெண்ட் டூர் போனப்ப கூட அப்டி எஞ்சாய் பன்னதில்லை. 

அங்க போய் பாத்தா நம்மாள மாதிரி வேலை கெடைக்காம பல ஆயிரம் பேர் இருந்துருப்பானுங்க போல. சுத்துப்பட்டி 18 சிட்டிலருந்தும் Place ஆகாத அத்தனை பயலுகலும் அங்க கூடியிருந்தாய்ங்க. 50 பேர் இருந்தாலே வேலை கெடைக்காது… 5000 பேரு இருக்கானுவ… இன்னிக்கு டண்டனக்காதான்னு நினைச்சிட்டு பசங்களோட உட்கார்ந்திருந்தேன். 

அந்த காலேஜ்ல படிக்கிற ஒருத்தன் எங்கள நோக்கி வந்தான்.

“பாஸ் நீங்கல்லாம் காரைக்குடி AC tech ah?” ன்னான்.

“ஆமா”

“என்ன டிப்பார்ட்மெண்ட்?” ன்னான்

“EEE” ன்னோம்.

“உங்க டிப்பார்ட்மெண்ட்ல கார்த்திகான்னு ஒரு பொண்ணு இருக்குல்ல?” 
(பெயர் லைட்டாக மாற்றப்பட்டுள்ளது)

“ஆமா இருக்கு... ஏன் கேக்குறீங்க”

“இல்ல சும்மா கேட்டேன்”

“உங்களுக்கு தெரிஞ்ச பொண்ணா அது?” ன்னேன்

“எனக்கு அவங்களத் தெரியும். அவங்கள எனக்குத் தெரியும்”

“டேய்…. ரெண்டும் ஒண்ணுதான்… அப்ப அந்த புள்ளைக்கு உன்னத் தெரியாது.?.”

“ஆமா..”

“இப்ப அதுக்கு நா என்னடா பன்னனும்”

“நா அவங்கள கேட்டதா சொல்லிருங்க”

அடப்பாவிகளா… பயலுகன்னா பக்கத்துல உள்ளவன் கூட கண்டுக்க மாட்றான்.. ஒரு அழகான புள்ளைன்னா அசலூர்காரன்கூட இவ்வளவு பரிவா விசாரிக்கிறீங்களேடான்னு நினைச்சிட்டு “சரி சரி சொல்லுறேன்”ன்னு சொன்னதும் வாயெல்லாம் பல்லக் காட்டிக்கிட்டு கிளம்பிப் போனான்.

Aptitude முடிஞ்சி எல்லா காலேஜ்லருந்து வந்த மொத்த கும்பலும் ரிசல்ட்டுக்காக அங்கருந்த ஒரு ஆடிடோரியத்துல உக்கார்ந்திருந்தோம். பேர் கூப்ட கூப்ட செலெக்ட் ஆனவங்க ஒவ்வொருத்தரா எழுந்து முன்னால போனாங்க. ஒவ்வொரு பேரா படிச்சிட்டு வந்தாங்க…. “சிவா…”ன்னு மைக்குல பேரு வந்ததுதான் தெரியும். குடுகுடுன்னு எழுந்து நாலடி முன்னாடி போன அப்புறம்தான் தெரிஞ்சிது அது வேற எதோ ஒரு காலேஜ்லருந்து வந்த இன்னொரு சிவான்னு. அய்யய்யோ அசிங்கமாப்போச்சேன்னு பொத்துனாப்புல வந்து உக்காந்தேன். கடைசி வரைக்கும் என் பேரே கூப்டவே இல்ல.   கிட்டத்தட்ட 50 பேருக்கு மேல போயிருந்த எங்க காலேஜ்லருந்து அஷோக்குன்னு ஒரே ஒரு பையன் மட்டும்தான் Apps la செலெக்ட் ஆனான்.


பஸ்ஸுல போன மொத்த பேரும் அவன் ஒருத்தனுக்காக பஸ்ஸோட காத்திருக்க முடியாதுன்னு ”இண்டர்வியூ அட்டெண்ட் பன்னிட்டு மெல்ல வந்துருப்பா” ன்னு அவனுக்கு பஸ்ஸூக்கு காச குடுத்துட்டு, நாங்க எல்லாரும் ராவோட ராவா காரைக்குடிக்கு வந்து சேந்துட்டோம். அவன் மறுநாள்தான் வந்தான். கையில வேலையோட வந்தான். இப்ப வரைக்கும் அதே கம்பெனிலதான் இருக்கான்.

என்னடா இது சங்கத்துல ஆள் வர வர கம்மியாயிட்டே வருது? போற போக்கப் பாத்தா சங்கத்துல நம்ம ஆயுட் கால உறுப்பினராயிருவோமோன்னு அப்பப்ப உள் மனசுல ஒரு பீதி இருந்துக்கிட்டேதான் இருந்துச்சி.  

அடுத்தடுத்து  L&T E-Engineerning, Flextronics ன்னு ரெண்டு மூணு கம்பெனில மண்ணக் கவ்வ அதுக்கடுத்து வந்தானுங்க ”MANDO BRAKES” ன்னு ஒரு கம்பெனி. எல்லா கம்பெனியும் வந்த உடனே அவனுங்க கம்பெனி profile பத்தி ஒரு அரைமணி நேரம் intro குடுப்பானுங்க. நம்மதான் யாரு பேச ஆரம்பிச்சாலும் தூங்கிருவோமே… அவன் என்ன சொன்னான்னே ஞாபகம் இல்லை.

வழக்கம்போல இதுலயும் Apps க்ளியர் பன்னி உள்ள போயாச்சு. இண்டர்வியூ பேனலுக்குள்ள என் பேர கூப்ட உடனே உள்ள கையில ஃபைலோட போனேன். நா அப்ப கொஞ்சம் சிக்குன்னு சிறுத்தை குட்டியா இருப்பேன். ஒரு டைட்டான சட்டைய வேற போட்டுட்டு போயிருந்தேன். நா உள்ள போனதுமே பேனல்ல உக்கார்ந்துருந்த ஒருத்தன் “Body a ஃபிட்டா வச்சிருக்கீங்க.. எக்ஸர்சைஸ்லாம் பன்னுவீங்களா?”ன்னான்.

“ஆத்தாடி மதுரைக்காரன் எவனோல்ல இண்டர்வியூ பன்ன வந்துருக்கான்.. ஆரம்பத்துலயே வாரி விடுறானேன்னு நினைச்சிகிட்டு “ஹிஹி.. எப்பவாச்சும் பன்னுவேங்கன்னுட்டு உக்காந்தேன்,  

ஆமா பாஸ்…அவனுங்க ரெண்டு பேரு இருந்தானுங்க. (Friends Charlie slang)
Tell about yourself ல மனப்பாடம் பன்னி வச்சிருந்த ரெண்டு பாராவ ஒப்பிச்சப்புறம் ரெண்டு மூணு கேள்வி கேட்டனுங்க… ஏற்கனவே பலபேர்ட்ட வாங்கியிருந்த அடியில அதுக்கெல்லாம் தத்தி தத்தி பதில் சொல்லிட்டேன்.

அடுத்து ஓரு கேள்வி கேட்டான்.

”காக்கா கரண்டு கம்பில உக்காந்துருக்கு.. ஆனா சாக மாட்டேங்குது.. ஏன்?”

கொஞ்ச நேரம் யோசிச்சிட்டு ப்ரில்லியண்ட்டா ஒரு ஆன்சர் சொன்னேன்.

“காக்கா கரண்டு கம்பில நேரடியா கால வைக்காது சார்..அதோட நகத்துலதான் உக்காரும்… அதனால ஷாக் அடிக்காது”ன்னேன்.. ஷாக் ஆயிட்டானுங்க.

“இல்ல தம்பி… இப்ப நீ ஒரு ட்ரேயின் மேல நிக்கிற… அந்த ட்ரெயின் மேல போற கரண்டு கம்பிய நீ புடிச்சா என்ன ஆகும்?”

”ஷாக் அடிச்சி செத்துவேன்…”

“அப்ப காக்கா ஏன் சாக மாட்டேங்குது?”ன்னான்.

”ட்ரெயின் வந்து இரும்பு சார்.. அதுனால ஷாக் அடிக்கிது… காக்காவோட நகம் வந்து Non-Conductor சார்.. அதுனால ஷாக் அடிக்காது”ன்னேன்.

இவன் கூடப் பேசி நம்ம படிச்சதெல்லாம் மறந்துடும்போலயேன்னு அவனுங்களே “தம்பி அதுக்கு பேரு ஷார்ட் சர்க்யூட்டுப்பா”ன்னு ஆன்சர சொல்லிட்டானுங்க..

அப்புறம் கேள்வியெல்லாம் கேட்டு முடிச்சப்புறம்

”ஸ்ரீபெரும்புத்தூர் தெரியுமா?”

“தெரியும் சார்”

“அந்த இடம் எதுக்கு ஃபேமஸூன்னு தெரியுமா?”

“பால்கோவாவுக்கு சார்”

யோவ் அது ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர்யா…” ன்னு ஒரு நிமிஷம் அந்தாளு பதறிட்டாரு, இதுக்கு மேல இவன்கூட மாறடிக்க முடியாதுன்னு சரிப்பா நீ வெளிய வெய்ட் பன்னு நாங்க சொல்லி அனுப்புறோம்னு அனுப்புனாய்ங்க.

நா  வெளிலவந்து மூடிக்கிட்டு இல்லாம கதவு ஓரமா நின்ன placement coordinator ஒருத்தன்கிட்ட “டேய் மச்சி… ஸ்ரீபெரும்புத்தூர் எதுக்குடா ஃபேமஸூ? உள்ள கேட்டானுங்க… எனக்கு தெர்யலடா?”ன்னேன்.

“அய்யய்யோ.. அங்கதாண்டா Mando Brakes கம்பெனி இருக்கு” ன்னான்.

ஆத்தாடி… company profile சொல்லும்போது தூங்குனது வெனையாப் போச்சே… இதக்கூட சொல்ல்லைன்னா வேலையே தரமாட்டாய்ங்களேன்னு “இருடா நா போய் சொல்லிட்டு வந்துடுறேன்”னு திரும்ப உள்ள போய்

“சார்… “ன்னேன். என்னடா திரும்ப வந்துருக்கான்னு ஒரு மாதிரி பாத்தானுங்க..

”நீங்க ஸ்ரீபெரம்புத்தூர் எதுக்கு ஃபேமஸுன்னு கேட்டீங்கல்ல… நம்ம Mando Brakes கம்பெனி அங்கதான்சார் இருக்கு.. அதுக்கு தான் சார் ஸ்ரீபெரம்புத்தூர் ஃபேமஸூ”ன்னேன். ரெண்டு பேரும் ஒருத்தன ஒருத்தன் பாத்து சிரிச்சிக்கிட்டு

"சரிப்பா போ" ன்னு அனுப்பி விட்டானுங்க…  ஆனா அந்தக் கம்பெனிலயும் எனக்கு வேலை குடுக்கல..

என்னடா இது.. இண்டர்வியூ முடிஞ்சி கூட திரும்ப போய் ஆன்சர் சொல்லிட்டு வந்தோம். ஆனாலும் நம்மள மதிக்கலையேன்னு ஃபீல் பன்னிட்டு இருந்தேன். அப்பதான் “ஆமா வெளில வந்துட்டு திரும்ப உள்ள போனியே எதுக்குடா?ன்னு ஒருத்தான் கேட்டான்

“இல்லடா.. ஸ்ரீபெரம்புத்தூர் எதுக்கு ஃபேமஸூன்னு கேட்டானுங்க.. மொதல்ல நா பதில் சொல்லல. வெளில வந்தப்புறம்தான் தெரிஞ்சிது அங்க மேண்டோ ப்ரேக்ஸ் இருக்குன்னு.. அதான் போய் சொல்லிட்டு வந்தேன்ன்னேன்.

“இப்பதான் தெரியிது உனக்கு ஏன் அவனுங்க வேலை குடுக்கலன்னு” ன்னான்.

“ஏண்டா?”

“அடேய் ஸ்ரீபெரம்புத்தூர்லதான் ராஜீவ் காந்திய குண்டு வச்சி வெடிச்சாய்ங்க.. அதுக்குதான் அந்த ஊரு பேமஸூ… அத சொல்லுவன்னுதான் அவனுங்க எதிர்பார்த்துருக்கானுங்க... நீ கண்டத சொன்னா எப்டி வேலை குடுப்பானுங்க”

அப்பதான் புரிஞ்சிது நா ரெண்டாவது தடவ உள்ள போய் சொன்னப்போ அவனுங்க ஏன் கெக்க புக்கன்னு சிரிச்சானுங்கன்னு. ராஜீவ் காந்தி அங்க போய் செத்தா... அதுக்கு நா என்ன பன்றது... என்கிட்ட சொல்லிட்டா செத்தாரு...

-தொடரலாம்.... 



LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...